மனித உடல் படிப்படியாகப் பலவீனமடைகிறது

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ إِن كُنتُمْ فِى رَيْبٍۢ مِّنَ ٱلْبَعْثِ فَإِنَّا خَلَقْنَـٰكُم مِّن تُرَابٍۢ ثُمَّ مِن نُّطْفَةٍۢ ثُمَّ مِنْ عَلَقَةٍۢ ثُمَّ مِن مُّضْغَةٍۢ مُّخَلَّقَةٍۢ وَغَيْرِ مُخَلَّقَةٍۢ لِّنُبَيِّنَ لَكُمْ ۚ وَنُقِرُّ فِى ٱلْأَرْحَامِ مَا نَشَآءُ إِلَىٰٓ أَجَلٍۢ مُّسَمًّۭى ثُمَّ نُخْرِجُكُمْ طِفْلًۭا ثُمَّ لِتَبْلُغُوٓا۟ أَشُدَّكُمْ ۖ وَمِنكُم مَّن يُتَوَفَّىٰ وَمِنكُم مَّن يُرَدُّ إِلَىٰٓ أَرْذَلِ ٱلْعُمُرِ لِكَيْلَا يَعْلَمَ مِنۢ بَعْدِ عِلْمٍۢ شَيْـًۭٔا ۚ وَتَرَى ٱلْأَرْضَ هَامِدَةًۭ فَإِذَآ أَنزَلْنَا عَلَيْهَا ٱلْمَآءَ ٱهْتَزَّتْ وَرَبَتْ وَأَنۢبَتَتْ مِن كُلِّ زَوْجٍۭ بَهِيجٍۢ

மக்களே! நீங்கள் மீண்டும் எழுப்பப்படுவது குறித்து ஐயத்திற்குள்ளாகியிருந்தால், (நினைவில் கொள்ளுங்கள்) நாம் (நம் ஆற்றலை) உங்களுக்குத் தெளிவாக்க நாம் உங்களை முதலில் மண்ணிலிருந்து படைத்தோம். பின்னர் விந்திலிருந்தும், அதன் பின்னர் (முன்னேற்றத்தை வழங்கி) ஒட்டிக் கொள்ளும் தன்மையினைக் கொண்ட ஒரு நிலையிலிருந்தும், பின்னர் சதைத் துண்டிற்கு நிகரான ஒரு நிலையிலிருந்தும் படைத்தோம். அது குறைவான அல்லது முழுமையான ஒரு சதைத் துண்டின் வடிவமாக இருந்தது. நாம் விரும்புவதனை, குறிப்பிட்ட ஒரு காலம் வரை கருப்பைகளில் தங்கி இருக்கச் செய்கின்றோம். பின்னர் நாம் உங்களை ஒரு குழந்தையின் வடிவில் வெளிப்படுத்துகிறோம். பின்னர் நீங்கள் உங்களுடைய வலிமையினை (வலிமை வாய்ந்த வயதினை) அடைய, உங்களை வளரச் செய்கிறோம். உங்களுள் சிலர் தமது (இயல்பான) வயதையடைந்து மரணமடைகின்றனர். உங்களுள் இன்னுஞ்சிலர் மிக முதிய வயதை அடைகின்றனர். இதனால் அவர்கள் அறிவைப் பெற்றிருந்த பின்னரும், எதுவுமறிவதில்லை. நீர் பூமியை(ச் சில காலங்களில்) வறண்டு, உயிரற்றதாகக் காண்கின்றீர். பின்னர் நாம் அதன் மீது (மழை) நீரை இறக்கும் போது, அது பொலிவு பெற்று, செழுமையடையத் தொடங்குகின்றது. அழகு வாய்ந்த எல்லா வகையான வயல்களையும் அது முளைக்கச் செய்கின்றது. (அல்-ஹஜ் 22:6)

இந்த வசனத்தில் அல்லாஹ், மனித வாழ்க்கை தொடர்பாகத் தனது நியதி எவ்வாறு செயல்படுகிறது என்பதைத் தெளிவுபடுத்துகிறான். மனிதனின் வாழ்க்கையில் ஏற்படும் இரண்டு நிலைகளை இவ்வசனம் எடுத்துக்காட்டுகிறது.

சிலர் வாழ்க்கையின் ஆரம்பத்திலேயே மரணிக்கிறார்கள். அதேவேளை, வேறு சிலர் நீண்ட காலம் வாழ்ந்து, வாழ்க்கையின் மிகவும் பலவீனமான மற்றும் முதுமையின் இறுதி நிலையை அடைகிறார்கள். அந்த நிலையில், முன்பு அறிவைப் பெற்றிருந்தபோதிலும், அவர்களுடைய அறிவாற்றல் படிப்படியாகக் குறைந்து, அவர்கள் பல விஷயங்களை அறியாத நிலையை அடைகிறார்கள்.

இதிலிருந்து ஒரு முக்கியமான இயற்கையான உண்மை தெளிவாகிறது: ஒரு மனிதருக்கு நீண்ட ஆயுள் வழங்கப்பட்டால், அவர் இறுதியில் பலவீனத்தின் நிலையை நோக்கிச் செல்கிறார். இது அல்லாஹ்வின் பொதுவான நியதியாகும்.

இந்த வசனம் ஹஸ்ரத் ஈஸா (அலை) அவர்களின் வாழ்க்கையையும் புரிந்துகொள்ள முக்கியமான ஆதாரமாக அமைகிறது. ஹஸ்ரத் ஈஸா (அலை) அவர்கள் மனிதராக இருந்ததால், மனிதர்களுக்குப் பொதுவாகப் பொருந்தும் அல்லாஹ்வின் இந்த நியதியிலிருந்து அவர்கள் விதிவிலக்காக வைக்கப்பட்டார்கள் என்பதற்கு எந்த ஆதாரமும் இல்லை.

நீண்ட ஆயுள் பெற்ற ஒருவர் முதுமையை அடைந்து படிப்படியாகப் பலவீனமடைவார் என்று அல்லாஹ் தெளிவாகக் கூறுகிறான். எனவே, ஹஸ்ரத் ஈஸா (அலை) அவர்கள் இயற்கையான மனித வாழ்க்கையை வாழ்ந்து, இறுதியில் இயற்கையான மரணத்தை அடைந்தார்கள் என்பது இவ்வசனத்தின் அடிப்படையில் தெளிவாகிறது.

ஹஸ்ரத் மிர்ஸா குலாம் அஹ்மத் (அலை) அவர்கள் வழங்கிய தெளிவான ஆதாரங்களுக்குப் பின்னரும், ஹஸ்ரத் ஈஸா (அலை) அவர்கள் இன்றும் உடலுடன் உயிருடன் இருக்கிறார்கள் என்று நம்புவது, இந்தக் குர்ஆனிய ஆதாரங்களைப் புறக்கணிப்பதாகும்.

ஆகவே, ஹஸ்ரத் ஈஸா (அலை) அவர்களின் மரணம் தொடர்பான உண்மையைப் புரிந்துகொள்வதற்கு, மனித வாழ்க்கையின் பொதுவான நியதியை எடுத்துரைக்கும் இந்த வசனம் ஒரு முக்கியமான குர்ஆனிய சான்றாகும்.