كُلُّ مَنْ عَلَيْهَا فَانٍ وَيَبْقَىٰ وَجْهُ رَبِّكَ ذُو الْجَلَالِ وَالْإِكْرَامِ
“(பூமியாகிய) இதன் மீது உள்ளவையெல்லாம் அழியக்கூடியவையே; புகழுக்கும், கண்ணியத்திற்குமுரிய உம் இறைவனின் அருள் நிலைத்திருக்கும்.” (அத்தியாயம் 55, வசனங்கள் 27–28)
இந்த வசனம் குறித்து வாக்களிக்கப்பட்ட மஸீஹ் (அலை) அவர்கள் மீண்டும் ஒருமுறை அழகிய முறையில் விளக்கமளிக்கிறார்கள். அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
“வேறு வார்த்தைகளில் கூறுவதானால், பூமியின் மீது இருப்பவை அனைத்தும், அதிலிருந்து வெளிப்படுகின்ற அனைத்தும் அழிவுக்கு உட்பட்டவையே. அதாவது, ஒவ்வொரு மூச்சுடனும் அவை அழிவை நோக்கிப் பயணித்துக் கொண்டிருக்கின்றன. இதன் பொருள் என்னவென்றால், பூமியில் உள்ள ஒவ்வொரு பொருளும் இருப்பிலிருந்து இல்லாமையை நோக்கிச் செல்லும் ஒரு பாதையில் பயணித்துக் கொண்டிருக்கிறது. மேலும், அந்தப் பாதையிலிருந்து தப்பித்துக்கொள்ள எந்த வழியும் இல்லை; அது தவிர்க்க முடியாத ஒன்றாகும். இதுவே ஒரு மனிதனை குழந்தைப் பருவத்திலிருந்து இளமைக்கும், இளமையிலிருந்து முதிர்ச்சிக்கும், பின்னர் முதுமைக்கும், இறுதியில் கல்லறைக்கும் அழைத்துச் செல்லும் இயற்கையின் விதியாகும். இந்த இயற்கை விதியிலிருந்து யாரும் விலக்கப்பட்டவர்கள் அல்ல.
இங்கு அல்லாஹ், ‘ஃபானின்’ (فَانٍ) என்ற நிகழ்கால வினையெச்சத்தைப் பயன்படுத்தியிருக்கிறான்; ‘யஃப்னா’ (يَفْنَىٰ) என்ற நிகழ்கால வினைச்சொல்லைப் பயன்படுத்தவில்லை. இதன் மூலம், அழிவு (ஃபனா) என்பது எதிர்காலத்தில் ஒரு குறிப்பிட்ட நேரத்தில் ஒருமுறை நிகழப்போகும் சம்பவம் அல்ல என்பதை நாம் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். மாறாக, அழிவும் சிதைவும் தொடர்ந்து நிகழ்ந்துகொண்டிருக்கும் ஒரு தொடர்ச்சியான செயல்முறையாகும்.
இருந்தபோதிலும், நமது மார்க்க அறிஞர்கள் (மௌலவிகள்) இன்னும் ஒரு நம்பிக்கையைத் தொடர்ந்து கொண்டிருக்கின்றனர். அதாவது, மர்யமின் மகனான மஸீஹ், இந்தத் தெளிவானதும் மறுக்க முடியாததுமான ஆதாரத்தின்படி அழிவின் இடையறாத செயல்முறைக்கு உட்பட்ட ஒரு பௌதிக உடலைக் கொண்டிருந்தபோதிலும், எந்தவித மாற்றமோ திருத்தமோ அவரது உடலில் ஏற்படாமல், காலத்தின் அழிவை ஏற்படுத்தும் தாக்கத்திற்கும் உட்படாமல், உடலுடன் வானங்களுக்குச் சென்றுவிட்டார் என்று அவர்கள் நம்புகின்றனர். இதற்கெல்லாம் மேலாக, அல்லாஹ் உயர்ந்தவன், இந்த வசனத்தில் மஸீஹை ஒரு பூமிக்குரிய மனிதராக இருப்பதிலிருந்து எந்த வகையிலும் விலக்கவில்லை.”
(இஸாலா-ஏ-அவ்ஹாம், வசனம் 25-ன் கீழ்)
இந்த வசனம் பூமியில் உள்ள ஒவ்வொரு பொருளும் அழிவுக்கு உட்பட்டது என்பதைத் தெளிவாக எடுத்துரைக்கிறது. மனிதனுடைய உடலும் இதற்கு விதிவிலக்கல்ல. குழந்தைப் பருவம், இளமை, முதிர்ச்சி, முதுமை என மனித உடல் தொடர்ந்து மாற்றமடைந்து, இறுதியில் மரணத்தை அடைகிறது.
எனவே, பூமிக்குரிய உடலுக்கு காலத்தின் தாக்கமும், சிதைவும், அழிவும் தவிர்க்க முடியாதவை என்பதே இந்த வசனம் எடுத்துரைக்கும் இயற்கையின் பொதுவான விதியாகும்.
அழிவுக்கு உட்படாதவன் அல்லாஹ் மட்டுமே. அவனே என்றும் நிலைத்திருப்பவன். பூமியில் உள்ள அனைத்தும் அழிந்துவிடும்; ஆனால் மகத்துவமும் கண்ணியமும் உடைய அல்லாஹ்வின் இருப்பு என்றும் நிலைத்திருக்கும்.
