அல்லாஹ் ஈஸா (அலை) அவர்களைத் தன்னிடம் உயர்த்தினான்..!

 

وَقَوْلِهِمْ إِنَّا قَتَلْنَا الْمَسِيحَ عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ رَسُولَ اللَّهِ وَمَا قَتَلُوهُ وَمَا صَلَبُوهُ وَلَٰكِنْ شُبِّهَ لَهُمْ ۚ وَإِنَّ الَّذِينَ اخْتَلَفُوا فِيهِ لَفِي شَكٍّ مِنْهُ ۚ مَا لَهُمْ بِهِ مِنْ عِلْمٍ إِلَّا اتِّبَاعَ الظَّنِّ ۚ وَمَا قَتَلُوهُ يَقِينًا ۝١٥٨ بَلْ رَفَعَهُ اللَّهُ إِلَيْهِ ۚ وَكَانَ اللَّهُ عَزِيزًا حَكِيمًا ۝١٥٩

“நிச்சயமாக நாங்கள்‌ அல்லாஹ்வின்‌ தூதர்‌ மர்யமின்‌ மகன்‌ ஈஸா மஸீஹைக்‌ கொன்று விட்டோம்‌ என்ற அவர்களின்‌ கூற்றினாலும்‌ (இத்தண்டனை அவர்களுக்குக்‌ கிடைத்தது.) அவர்கள்‌ அவரைக்‌ கொலை செய்யவுமில்லை; அவர்கள்‌ அவரைச்‌ சிலுவையில்‌ அறைந்து கொல்லவுமில்லை. மாறாக அவர்‌ அவர்களுக்கு (சிலுவையில்‌ இறந்தவரைப்‌ போன்று) சந்தேகத்திற்குரியவராக ஆக்கப்பட்டார்‌. (ஈஸா சிலுவையிலிருந்து உயிருடன்‌ இறக்கப்பட்டதில்‌) கருத்து வேறுபாடு கொண்டவர்கள்‌ அ(வர்‌ உயிரோடு இறக்கப்பட்ட)தில்‌ நிச்சயமாக சந்தேகத்திலேயே இருக்கின்றனர்‌. அவர்களுக்கு அது தொடர்பாக எந்தவோர்‌ (உறுதியான) அறிவும்‌ இல்லை. ஆயினும்‌ யூகத்தை60 (மட்டுமே) அவர்கள்‌ பின்பற்றிச்‌ செல்கின்றனர்‌. அவர்கள்‌ இதை (சம்பவத்தின்‌ உண்மையை) முழுமை யாகப்‌ புரிந்து கொள்ளவில்லை.61  (அவர்கள்‌ புரிந்தது தவறாகும்‌.)   

மாறாக, அல்லாஹ்‌ அவருக்‌குத்‌ தன்னிடம்‌ உயர்வைக்‌ கொடுத்‌தான்‌. (அவர்‌ சிலுவையில்‌ மரணிக்க வில்லை.) மேலும்‌ அல்லாஹ்‌ வல்லவனும்‌ நுண்ணறிவுள்ளவனும்‌ ஆவான்‌.”  (அந்நிஸா 4:158–159)

முதலாவதாக, ஈஸா (அலை) அவர்கள் கொல்லப்படவில்லை அல்லது சிலுவையில் அறையப்படவில்லை என்ற உண்மை, எந்த வகையிலும் அவர்கள் வானங்களில் உயிருடன் இருக்கிறார்கள் என்பதைச் சுட்டிக்காட்டுவதில்லை என்பது தெளிவாகிறது. இதே வசனம் ஹஸ்ரத் நபி முஹம்மது (ஸல்) அவர்களுக்கும் பொருந்தக்கூடியதே; அவர்களும் கொல்லப்படவில்லை, சிலுவையில் அறையப்படவும் இல்லை, மேலும் அவர்களும் அல்லாஹ்வால் உயர்த்தப்பட்டார்கள். இதேபோல், பல நபிமார்களும் பல நல்லடியார்களும் கொல்லப்படாமலும் சிலுவையில் அறையப்படாமலும் இருந்திருக்கிறார்கள்; மேலும் அவர்கள் அல்லாஹ்வால் உயர்த்தப்பட்டவர்களாகவும் இருக்கிறார்கள். ஆனால், இதன் பொருள் எந்த நபியும் உடல்ரீதியாக வானங்களில் உயிருடன் இருக்கிறார் என்பதல்ல.

மேலும், இந்த வசனத்தில் உயிருடன், உடலுடன், வானங்கள் அல்லது சொர்க்கம் போன்ற எந்த வார்த்தையும் இடம்பெறவில்லை.

சிலர் “وَلَٰكِنْ شُبِّهَ لَهُمْ” என்ற வார்த்தைகளைப் பயன்படுத்தி, ஈஸா (அலை) அவர்களின் முகத்தோற்றம் வேறொரு நபருக்கு மாற்றப்பட்டு, அந்த நபர் கொல்லப்பட்டார் என்றும், அதேவேளை ஈஸா (அலை) அவர்கள் வானங்களுக்கு உயர்த்தப்பட்டார்கள் என்றும் பொருள் கொள்ள முயன்றுள்ளனர். ஆனால், இத்தகைய பொருளுக்கு திருக்குர்ஆனில் எந்த ஆதாரமும் இல்லை. மேலும், எந்த அரபி அகராதியும் இந்த வார்த்தைகளுக்கு இவ்வாறு கூறப்படும் பொருளை ஆதரிப்பதில்லை.

யூதர்கள் ஈஸா (அலை) அவர்களை சிலுவையில் அறைந்து கொல்ல விரும்பினர். அதாவது, உபாகமம் 21:21–23 வசனங்களில் சிலுவையில் இறப்பவர்களைப் பற்றிக் கூறப்பட்டுள்ளதன் அடிப்படையில், ஈஸா (அலை) அவர்கள் — அல்லாஹ் காப்பானாக — ஒரு பொய்யான நபி என்பதை மக்களுக்கு நிரூபிப்பதற்காக அவரை சிலுவையில் மரணிக்கச் செய்ய அவர்கள் விரும்பினர். இதுவே ஈஸா (அலை) அவர்களை ஒரு பொய்யான நபி என்று காட்டுவதற்காக யூதர்கள் திட்டமிட்டதாகும்.

அவர்களின் குற்றச்சாட்டுக்குப் பதிலளிக்கும் விதமாக, அல்லாஹ் ஈஸா (அலை) அவர்கள் உயர்த்தப்பட்டார்கள் என்றும், சாபத்திற்குரிய மரணத்தை அவர்கள் அடையவில்லை என்றும் அல்லாஹ் கூறுகிறான். யூதர்கள் அவருடைய ஆன்மா உயர்த்தப்படவில்லை என்று கூறினர்; அல்லாஹ் அதனை மறுத்தான். இந்த விவாதம் உடலைப் பற்றியது அல்ல.

வேறொரு நபரின் முகத்தோற்றம் ஈஸா (அலை) அவர்களைப் போன்று மாற்றப்பட்டு, அந்த நபர் ஈஸா (அலை) அவர்களுக்குப் பதிலாகக் கொல்லப்பட்டார் என்ற விளக்கம் பல காரணங்களால் முற்றிலும் ஏற்றுக்கொள்ள முடியாததாகும்.

முதலாவதாக, யூதர்கள் ஈஸா (அலை) அவர்கள் சிலுவையில் இறப்பதை மக்களுக்குக் காட்டி, அவரை பொய்யான நபி என்று நிரூபிக்க விரும்பினர். எனவே, வேறொரு மனிதர் அவருக்குப் பதிலாக அவருடைய முகத்தோற்றத்துடன் கொல்லப்பட்டிருந்தால், மக்களுக்கு ஈஸா (அலை) அவர்களே சிலுவையில் இறந்ததாகத் தோன்றியிருக்கும்; அவர்களுடைய பார்வையில் அவர் — அல்லாஹ் காப்பானாக — தொடர்ந்து ஒரு பொய்யான நபியாகவே இருந்திருப்பார்.

சிலர், ஈஸா (அலை) அவர்கள் சிலுவையில் அறையப்பட இருந்ததால், அல்லாஹ் தனது நபி துன்புறுத்தப்படுவதை விரும்பாமல், அவரை வானங்களுக்கு உயர்த்திவிட்டான் என்று நம்புகிறார்கள். ஆனால் இதுவும் திருக்குர்ஆனின் போதனைகளுக்கு முரணானதாகும்; மேலும், மற்ற நபிமார்களுக்கு அவர்களுடைய மக்களிடமிருந்து ஏற்பட்ட எதிர்வினைகளுக்கும் இது முரண்படுகிறது.

ஹஸ்ரத் நபி முஹம்மது (ஸல்) அவர்கள் தாயிஃபில் கடுமையான துன்புறுத்தலுக்கு ஆளானார்கள். அவர்களுடைய பாதங்கள் இரத்தத்தில் தோயும் அளவுக்கு அவர்கள் துன்புறுத்தப்பட்டார்கள். ஆனால், அவர்களின் பதில் எப்போதும் அல்லாஹ்விடம் பாதுகாப்பைக் கோரி பிரார்த்தனை செய்வதாகவே இருந்தது; ஈஸா (அலை) அவர்களும் அவ்வாறே செய்தார்கள். இதன் காரணமாகவே அல்லாஹ் அவர்களை சிலுவையில் மரணிக்க அனுமதிக்கவில்லை.

அல்லாஹ் உண்மையில் ஈஸா (அலை) அவர்களின் தோற்றத்தை வேறொரு நபருக்கு அளித்தான் என்று நாம் கருதினாலும், அல்லாஹ்வின் வழிமுறைக்கு எதிரான பல குற்றச்சாட்டுகள் எழும்.

முதலாவதாக, அல்லாஹ் தனது ஒரு நபியை பூமியிலிருந்து மறைமுகமாக வானங்களுக்கு உயர்த்திவிட்டான் என்று கூற வேண்டியிருக்கும். இது திருக்குர்ஆனுக்கு முரணானதாகும். மேலும், அல்லாஹ் தனது நபியை அவருடைய பணியிலிருந்து நீக்கி, யூதர்களுக்கு அஞ்சி அவரை அகற்றிவிட்டான் என்ற கருத்தையும் இது ஏற்படுத்தும். அல்லாஹ் அவர்களால் தோற்கடிக்கப்பட்டான் என்ற கருத்தும் இதனால் உருவாகிறது.

திருக்குர்ஆனிலும் ஹதீஸ்களிலும் ஈஸா (அலை) அவர்களின் மரணம் தொடர்பாக வழங்கப்பட்டுள்ள அனைத்து ஆதாரங்களுக்கும் பின்னரும், அல்லாஹ் யூதர்களுக்கு அஞ்சினான் என்றும், அவர்கள் அவனைத் தோற்கடித்துவிட்டார்கள் என்றும் ஒரு நேர்மையான முஸ்லிம் எவ்வாறு நம்ப முடியும்?

நபிமார்கள் எப்போதும் தங்களுடைய பணியை தங்களுடைய பூமியிலான வாழ்க்கையிலேயே நிறைவேற்றுகிறார்கள் என்றும், அவர்கள் தங்களுடைய மக்களால் துன்புறுத்தப்பட்டாலும் அல்லாஹ்வால் பாதுகாக்கப்படுகிறார்கள் என்றும் திருக்குர்ஆன் தெளிவுபடுத்தியுள்ளது.

இரண்டாவதாக, எந்தக் காரணமும் இல்லாமல் ஒரு நிரபராதி மனிதர் ஏன் மரணிக்க வேண்டும்?

மூன்றாவதாக, நாம் நம்மை மாற்றிக்கொள்ளக்கூடாது என்று அல்லாஹ் திருக்குர்ஆனில் தெளிவுபடுத்தியுள்ள நிலையில், அல்லாஹ்வே தனது படைப்பை மாற்றினான் என்ற இத்தகைய குற்றச்சாட்டை அஹ்மதியல்லாத முஸ்லிம்கள் அல்லாஹ்வின் மீது சுமத்தியுள்ளனர் — அல்லாஹ் காப்பானாக!

எனவே, ஈஸா (அலை) அவர்களின் தோற்றம் வேறொரு நபருக்கு அளிக்கப்பட்டது என்ற கதை இஸ்லாமியமானது அல்ல.

முதலில், இப்னு இஸ்ஹாக் அவர்கள் பெயர் குறிப்பிடப்படாத ஒரு கிறிஸ்தவ மதமாற்றத்தின் வாயிலாக இதுபோன்ற ஒரு கதையை அறிவித்துள்ளார். அதில் அந்த சீடரின் பெயர் ஸெர்கஸ் (Sergus) என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது; அதாவது, அடையாளம் தெரியாத ஒருவர் என்று பொருள். இந்தக் கதை இஸ்லாமிய ஆதாரங்களை விட இஸ்ராயீலிய்யத் மரபுகளிலிருந்து வந்ததாகும்.

இந்த அறிவிப்பில் பல முரண்பாடுகள் உள்ளன. ஈஸா (அலை) அவர்கள் ஒரு வீட்டின் கூரையிலிருந்து வானங்களுக்கு பறந்து சென்றதாகக் கூறும் அஹ்மதியல்லாத முஸ்லிம்கள் சில சமயங்களில் பயன்படுத்தும் கதையும் இதுவே.

பலர் திதானியுஸ் (Titanyus) என்ற பெயரையும் குறிப்பிட்டுள்ளனர்; சிலர் அவர் யார் என்பது தெரியாது என்றும் கூறுகின்றனர்.

இந்தக் கதை, அல்லாஹ் யூதர்களால் தோற்கடிக்கப்பட்டதாகவும், யூதர்களின் ஈஸா (அலை) அவர்களுக்கு எதிரான துன்புறுத்தலைக் கையாள முடியாமல், தனது நபியை அவருடைய பணியிலிருந்து அகற்ற வேண்டிய கட்டாயத்திற்கு ஆளானதாகவும் கூற முயல்கிறது.

மேலும், ஈஸா (அலை) அவர்கள் அல்லாஹ்வின் மீது நம்பிக்கை இல்லாமல் இருந்ததாகவும், யூதர்களுக்கு மிகவும் அஞ்சியதாகவும் இந்தக் கதை கூற முயல்கிறது.

ஒரு நபி, தனது எதிரிகளுக்கு அஞ்சி, அல்லாஹ் தனது நபியை அவருடைய பணியிலிருந்து அகற்ற வேண்டிய அளவுக்கு அஞ்சியிருக்கிறாரா? ஒருபோதும் அவ்வாறு இருக்க வாய்ப்பில்லை.

தபரியும் ஒன்றுக்கொன்று முரண்படும் பல அறிவிப்புகளை முன்வைத்துள்ளார். அவை இஸ்ராயீலிய்யத் மரபுகளை அடிப்படையாகக் கொண்டவை.

சில அறிவிப்புகள் ஈஸா (அலை) அவர்களின் தோற்றம் யூதாஸுக்கு வழங்கப்பட்டதாகவும், அவர் ஈஸா (அலை) அவர்களுக்குப் பதிலாகக் கொல்லப்பட்டதாகவும் கூறுகின்றன.

இந்த முதல் கருத்தை ஆதரிக்கும் இரண்டு அறிவிப்புகளை தபரி வழங்கியுள்ளார். ஆனால், இரண்டாவது கருத்தைக் கூறும் மற்றொரு அறிவிப்பும் உள்ளது. அதன்படி, ஈஸா (அலை) அவர்கள் தங்களுடைய சீடர்களிடம், “இன்று தனது ஆன்மாவுக்காக சொர்க்கத்தை விரும்புபவர் யார்?” என்று கேட்டதாகவும், ஒரு விசுவாசமிக்க அடியார் தான் தயாராக இருப்பதாகக் கூறியதாகவும், பின்னர் அவர் சிலுவையில் அறையப்பட்டபோது ஈஸா (அலை) அவர்கள் வானங்களுக்கு உயர்த்தப்பட்டதாகவும் கூறப்படுகிறது.

இந்த இரண்டாவது கருத்தை ஆதரிப்பதற்காக தபரி ஒன்பது அறிவிப்புகளைப் பயன்படுத்தியுள்ளார்.

இந்த வசனத்தின் பொருளைப் புரிந்துகொள்வது

இந்த வசனத்தின் பொருளை அரபி அகராதிகளின் அடிப்படையில் புரிந்துகொள்வதும் முக்கியமானதாகும்; ஏனெனில் இது பல முஸ்லிம்களால் தவறாகப் புரிந்துகொள்ளப்படுகிறது.

லிஸானுல் அரப் (Lisan al-Arab) அகராதியில் “قتل” (கத்ல்) என்ற சொல்லைப் பற்றி கூறப்படுவது:

“கத்லின் உண்மையான பொருள் ஆன்மாவை உடலிலிருந்து பிரிப்பதாகும்.”

அதேபோல், “صلب” (ஸல்ப்) என்பதன் பொருள் சிலுவையில் வைக்கப்படுவது மட்டுமல்ல; மாறாக, சிலுவையில் வைத்து மரணமடைவதைக் குறிக்கிறது.

திருக்குர்ஆனில் இந்தச் சொல் பலமுறை பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது என்பதை நாம் நினைவில் கொள்ள வேண்டும். அது எங்கு பயன்படுத்தப்பட்டாலும், ஒருவர் எதில் வைக்கப்படுகிறாரோ, அதிலேயே மரணிப்பதைக் குறிக்கிறது.

லிஸானுல் அரப் அகராதி “صلب” என்ற சொல்லைப் பற்றி:

“ஸல்ப் என்பது ஒரு குறிப்பிட்ட அறியப்பட்ட முறையில் ஏற்படும் மரணத்தைக் குறிக்கிறது.”

என்று கூறுகிறது.

எனவே, இந்த அகராதிகள் “ஸல்ப்” என்பது வெறுமனே சிலுவையில் வைக்கப்படுவதைக் குறிக்காமல், ஒரு குறிப்பிட்ட வகையான மரணத்தைக் குறிக்கிறது என்பதைத் தெளிவுபடுத்துகின்றன.

“ரஃபஅ” என்ற சொல்

இப்போது அடுத்த வசனத்தை ஆழமாக ஆராய்வோம். அல்லாஹ் கூறுகிறான்:

بَلْ رَفَعَهُ اللَّهُ إِلَيْهِ ۚ وَكَانَ اللَّهُ عَزِيزًا حَكِيمًا

“மாறாக, அல்லாஹ்‌ அவருக்‌குத்‌ தன்னிடம்‌ உயர்வைக்‌ கொடுத்‌தான்‌. (அவர்‌ சிலுவையில்‌ மரணிக்க வில்லை.) மேலும்‌ அல்லாஹ்‌ வல்லவனும்‌ நுண்ணறிவுள்ளவனும்‌ ஆவான்‌..” (அந்நிஸா 4:159)

யூதர்கள் முயற்சித்த சிலுவை மரணத்திலிருந்து அல்லாஹ் ஈஸா (அலை) அவர்களைப் பாதுகாத்தான் என்பதையும், சாபத்திற்குரிய மரணத்தை அவர்கள் அடைய அல்லாஹ் அனுமதிக்கவில்லை என்பதையும் நாம் அறிந்திருக்கிறோம்.

இந்த அடுத்த வசனம், அல்லாஹ்‌ அவருக்‌குத்‌ தன்னிடம்‌ உயர்வைக்‌ கொடுத்‌தான் என்று கூறுகிறது.

“ரஃபஅ” (رَفَعَ) என்ற சொல் பயன்படுத்தப்படும்போது, அது ஒரு மனிதருக்காகப் பயன்படுத்தப்படும் சந்தர்ப்பங்களில், அல்லாஹ் அவருடைய நிலையை உயர்த்தியதையே எப்போதும் குறிக்கிறது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

திருக்குர்ஆனில் இதற்கு பல எடுத்துக்காட்டுகளை நாம் காண்கிறோம்.

நபி இத்ரீஸ் (அலை) அவர்களைப் பற்றி அல்லாஹ் கூறுகிறான்:

وَرَفَعْنَاهُ مَكَانًا عَلِيًّا

“மேலும், நாம் அவரை உயர்ந்த ஓர் இடத்திற்கு உயர்த்தினோம்.” (மர்யம் 19:58)

இப்போது, அஹ்மதியல்லாத முஸ்லிம்கள் நபி இத்ரீஸ் (அலை) அவர்கள் வானங்களில் உயிருடன் இருக்கிறார்கள் என்று நம்புவதில்லை என்பது தெளிவாகிறது. இருந்தபோதிலும், அவர்களைப் பொறுத்தவரை அதே “ரஃபஅ” (رَفَعَ) என்ற சொல்தான் நபி இத்ரீஸ் (அலை) அவர்களுக்கும் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

திருக்குர்ஆனில் இதற்கு மேலும் பல எடுத்துக்காட்டுகள் உள்ளன. மேலும், ஒவ்வொரு சந்தர்ப்பத்திலும் அல்லாஹ் ஒரு மனிதரை “ரஃபஅ” செய்வதாகக் கூறும்போது, அது ஆன்மிக ரீதியிலான உயர்வையே குறிக்கிறது:

திருக்குர்ஆன்ன் வசனம்	பயன்படுத்தப்பட்ட சொல்	மூலச்சொல்		தமிழாக்கம்
2:254	وَرَفَعَ	رفع	தரத்தில் உயர்த்தினான்
6:84	نَرْفَعُ	رفع	தரத்தில் உயர்த்துகிறோம்
6:166	وَرَفَعَ	رفع	தரத்தில் உயர்த்தினான்
40:16	رَفِيعُ	رفع	உயர்ந்த நிலையில் உள்ளவன்
43:33	وَرَفَعْنَا	رفع	உயர்த்தினோம்
94:5	وَرَفَعْنَا	رفع	உமது பெயரை உயர்த்தினோம்
19:58	وَرَفَعْنَاهُ	رفع	(தரத்தில்) உயர்த்தினோம்

 

சிலர் அடிக்கடி அறியாமையின் அடிப்படையில் ஒரு குற்றச்சாட்டை முன்வைக்கிறார்கள். அதாவது, ஈஸா (அலை) அவர்களைப் பற்றிக் கூறும்போது, அந்த வசனம் முழுவதும் உடலும் ஆன்மாவும் கருத்தில் கொள்ளப்பட்டிருந்ததால், “அவர்கள் அவரைக் கொல்லவில்லை; அவரைச் சிலுவையில் அறையவும் இல்லை” என்று கூறப்பட்டிருப்பதால், அதற்குப் பின்னர் வரும் “உயர்த்துதல்” என்பதும் உடலையும் ஆன்மாவையும் உள்ளடக்கியதாகத்தான் இருக்க வேண்டும் என்று அவர்கள் கூறுகிறார்கள்.

அல்லாஹ் திருக்குர்ஆனில் கூறுகிறான்:

ثُمَّ أَمَاتَهُ فَأَقْبَرَهُ

“பின்னர் அவன் அவரை மரணிக்கச் செய்தான்; மேலும் அவருக்கு ஒரு கப்ரை ஏற்படுத்தினான்.” (அபஸ 80:22)

இந்த வசனத்தில், அல்லாஹ் மனிதனை மரணிக்கச் செய்கிறான் என்று கூறும்போது, உடலும் ஆன்மாவும் இரண்டும் மரணத்தை அடைவது கருத்தில் கொள்ளப்படுகிறது. ஆனால், கப்ர் ஏற்படுத்தப்படுவது உடலுக்கே அன்றி ஆன்மாவுக்கும் அல்ல.

இதிலிருந்து, ஒரே வசனத்திலோ அல்லது ஒரே சூழலிலோ பயன்படுத்தப்படும் சொற்கள் அனைத்தும் கட்டாயமாக ஒரே பொருளைக் கொண்டிருக்க வேண்டும் என்று கூற முடியாது என்பதை நாம் அறிந்துகொள்கிறோம்.

உண்மையில், இந்த வசனம் மனிதன் பிறப்பதைப் பற்றியும் தொடங்குகிறது. அப்போது உடலும் ஆன்மாவும் இரண்டும் உள்ளடங்கிய மனிதனைப் பற்றியே பேசப்படுகிறது. ஆனால், கப்ர் என்பது நிச்சயமாக உடலுக்காக மட்டுமே ஏற்படுத்தப்படுகிறது.

அல்லாஹ் மேலும் கூறுகிறான்:

وَلَا تَقُولُوا لِمَنْ يُقْتَلُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْوَاتٌ ۚ بَلْ أَحْيَاءٌ وَلَٰكِنْ لَا تَشْعُرُونَ

“அல்லாஹ்வின் பாதையில் கொல்லப்பட்டவர்களை இறந்தவர்கள் என்று கூறாதீர்கள். மாறாக, அவர்கள் உயிருடன் இருக்கிறார்கள்; ஆனால் நீங்கள் அதை உணரமாட்டீர்கள்.” (அல்-பகரா 2:155)

திருக்குர்ஆனின் 3ஆம் அத்தியாயத்திலும் இதேபோன்ற கருத்து கூறப்பட்டுள்ளது. அல்லாஹ் கூறுகிறான்:

وَلَا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْوَاتًا ۚ بَلْ أَحْيَاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ

“அல்லாஹ்வின் பாதையில் கொல்லப்பட்டவர்களை இறந்தவர்கள் என்று ஒருபோதும் எண்ணாதீர்கள். மாறாக, அவர்கள் தங்களுடைய இறைவனிடம் உயிருடன் இருக்கிறார்கள்; அவர்களுக்கு உணவு வழங்கப்படுகிறது.” (ஆலு இம்ரான் 3:170)

இந்த வசனங்களில், அல்லாஹ் முதலில் அல்லாஹ்வின் பாதையில் உடல்ரீதியாகக் கொல்லப்பட்டவர்களைப் பற்றிக் குறிப்பிடுகிறான். அதன் பின்னர், அவர்கள் ஆன்மிக ரீதியில் உயிருடன் இருக்கிறார்கள் என்று கூறுகிறான்.

இங்கும் வசனத்தின் இரு பகுதிகளிலும் உடல் உள்ளடக்கப்படவில்லை. மாறாக, பின்னர் வரும் பகுதி ஆன்மிக வாழ்க்கையை மட்டுமே குறிப்பிடுகிறது.

அவர்களுடைய உடல்கள் எதையும் பெற்றுக்கொண்டிருக்கவில்லை என்பது தெளிவாகிறது. மாறாக, இங்கு குறிப்பிடப்படுவது ஆன்மாவே.

எனவே, சில சந்தர்ப்பங்களில் உடல் மட்டும் குறிப்பிடப்படலாம்; சில சந்தர்ப்பங்களில் ஆன்மா மட்டும் குறிப்பிடப்படலாம். மற்ற சில சந்தர்ப்பங்களில் உடலும் ஆன்மாவும் இரண்டும் உள்ளடக்கப்படலாம்.

அல்லாஹ் மேலும் கூறுகிறான்:

وَاذْكُرْ فِي الْكِتَابِ إِدْرِيسَ ۚ إِنَّهُ كَانَ صِدِّيقًا نَبِيًّا  وَرَفَعْنَاهُ مَكَانًا عَلِيًّا

“மேலும், இந்த வேதத்தில் இத்ரீஸ் பற்றிக் குறிப்பிடுவீராக. நிச்சயமாக அவர் உண்மையாளராகவும் நபியாகவும் இருந்தார். மேலும், நாம் அவரை உயர்ந்த ஒரு நிலைக்கு உயர்த்தினோம்.” (மர்யம் 19:57–58)

இந்த வசனங்களிலும், அல்லாஹ் முதலில் இத்ரீஸ் (அலை) அவர்களைப் பற்றியும், அவர் உண்மையாளராகவும் நபியாகவும் இருந்ததைப் பற்றியும் கூறுகிறான். அதாவது, இங்கு அவருடைய உடலும் ஆன்மாவும் உள்ளடங்கிய ஒரு முழுமையான மனிதரைப் பற்றியே குறிப்பிடப்படுகிறது.

ஆனால், அதற்குப் பின்னர் வரும் “நாம் அவரை உயர்ந்த ஒரு நிலைக்கு உயர்த்தினோம்” என்ற கூற்று, உடல்ரீதியான உயர்வைக் குறிக்காமல் ஆன்மிக உயர்வையே குறிக்கிறது.

எங்களுடைய கருத்தை ஆதரிக்கும் இன்னும் பல வசனங்கள் உள்ளன. மேலும், அஹ்மதியல்லாத முஸ்லிம்களிடம், ஒரு வசனத்தின் முந்தைய பகுதியில் உடலும் ஆன்மாவும் குறிப்பிடப்பட்டிருந்தால், அதற்குப் பின்னர் வரும் ஒவ்வொரு கூற்றும் கட்டாயமாக உடலையும் ஆன்மாவையும் இரண்டையும் உள்ளடக்கியதாக இருக்க வேண்டும் என்பதை நிரூபிக்கும் எந்த ஆதாரமும் இல்லை.

அல்லாஹ் எந்தவொரு மார்க்க மனிதரைப் பற்றியும் “ரஃபஅ” (رفع) என்ற சொல்லைப் பயன்படுத்தும் இடங்களில், அது தரஜாத் (درجات) என்ற சொல்லுடனும் தொடர்புபடுத்தப்பட்டுள்ளது. இதன் மூலம், “ரஃபஅ” நிகழும்போது அது ஆன்மிக உயர்வைக் குறிக்கிறது என்பது தெளிவாகிறது.

இது, அல்லாஹ் “தரஜாத்” (درجات) என்று குறிப்பிடுவதன் மூலம், “ரஃபஅ” என்பது தரங்களில் உயர்த்தப்படுவதையே குறிக்கிறது என்பதை நமக்குக் காட்டுகிறது; அந்த வசனத்தில் “தரஜாத்” என்ற சொல் வெளிப்படையாக இடம்பெறாவிட்டாலும்கூட இதுவே அதன் பொருளாகும்.

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا قِيلَ لَكُمْ تَفَسَّحُوا فِي الْمَجَالِسِ فَافْسَحُوا يَفْسَحِ اللَّهُ لَكُمْ ۖ وَإِذَا قِيلَ انْشُزُوا فَانْشُزُوا يَرْفَعِ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَالَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ دَرَجَاتٍ ۚ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ

“நம்பிக்கை கொண்டவர்களே! நீங்கள் (உங்கள்) அவைகளில் (அகன்று) இடம் கொடுங்கள் என்று உங்களிடம் கூறப்படும் பொழுது, நீங்கள் அகன்று (இடம்) கொடுங்கள். அல்லாஹ் உங்களுக்கு மிகுதியாக இடமளிப்பான். நீங்கள் எழுந்து (சென்று) விடுங்கள் என்று உங்களிடம் கூறப்படும் போது, நீங்கள் எழுந்து சென்று விடுங்கள். உங்களுள் நம்பிக்கை கொண்டவர்களுக்கும், ஞானம் வழங்கப்பெற்றவர்களுக்கும் அல்லாஹ் பதவிகளை உயர்த்துவான். நீங்கள் செய்பவற்றை அல்லாஹ் நன்கு அறிபவனாவான்.” (அல்-முஜாதிலா 58:12)

ஹதீஸ்களிலும் “ரஃபஅ” என்ற சொல் எப்போதும் ஆன்மிக உயர்வையே குறிக்கிறது; அது ஒருபோதும் உடல்ரீதியான உயர்வைக் குறிக்கவில்லை. இதை மேலும் நிரூபிக்கும் சில அழகான ஹதீஸ்கள் இங்கே உள்ளன:

أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ سَوَّادٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ، وَذَكَرَ، آخَرَ قَبْلَهُ عَنْ عُمَارَةَ بْنِ غَزِيَّةَ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ لَمَّا كَانَ يَوْمُ أُحُدٍ وَوَلَّى النَّاسُ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي نَاحِيَةٍ فِي اثْنَىْ عَشَرَ رَجُلاً مِنَ الأَنْصَارِ وَفِيهِمْ طَلْحَةُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ فَأَدْرَكَهُمُ الْمُشْرِكُونَ فَالْتَفَتَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَقَالَ ‏”‏ مَنْ لِلْقَوْمِ ‏”‏ ‏.‏ فَقَالَ طَلْحَةُ أَنَا ‏.‏ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏”‏ كَمَا أَنْتَ ‏”‏ ‏.‏ فَقَالَ رَجُلٌ مِنَ الأَنْصَارِ أَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ ‏.‏ فَقَالَ ‏”‏ أَنْتَ ‏”‏ ‏.‏ فَقَاتَلَ حَتَّى قُتِلَ ثُمَّ الْتَفَتَ فَإِذَا الْمُشْرِكُونَ فَقَالَ ‏”‏ مَنْ لِلْقَوْمِ ‏”‏ ‏.‏ فَقَالَ طَلْحَةُ أَنَا ‏.‏ قَالَ ‏”‏ كَمَا أَنْتَ ‏”‏ ‏.‏ فَقَالَ رَجُلٌ مِنَ الأَنْصَارِ أَنَا ‏.‏ فَقَالَ ‏”‏ أَنْتَ ‏”‏ ‏.‏ فَقَاتَلَ حَتَّى قُتِلَ ثُمَّ لَمْ يَزَلْ يَقُولُ ذَلِكَ وَيَخْرُجُ إِلَيْهِمْ رَجُلٌ مِنَ الأَنْصَارِ فَيُقَاتِلُ قِتَالَ مَنْ قَبْلَهُ حَتَّى يُقْتَلَ حَتَّى بَقِيَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَطَلْحَةُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏”‏ مَنْ لِلْقَوْمِ ‏”‏ ‏.‏ فَقَالَ طَلْحَةُ أَنَا ‏.‏ فَقَاتَلَ طَلْحَةُ قِتَالَ الأَحَدَ عَشَرَ حَتَّى ضُرِبَتْ يَدُهُ فَقُطِعَتْ أَصَابِعُهُ فَقَالَ حَسِّ ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏”‏ لَوْ قُلْتَ بِسْمِ اللَّهِ لَرَفَعَتْكَ الْمَلاَئِكَةُ وَالنَّاسُ يَنْظُرُونَ ‏”‏ ‏.‏ ثُمَّ رَدَّ اللَّهُ الْمُشْرِكِينَ ‏.‏

ஜாபிர் பின் அப்துல்லாஹ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

“உஹுத் போரின் நாளில் மக்கள் பின்வாங்கிச் சென்றபோது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அன்சாரிகளில் பன்னிரண்டு பேருடன் ஒரு நிலையில் இருந்தார்கள். அவர்களில் தல்ஹா பின் உபைதுல்லாஹ் அவர்களும் இருந்தார்.

பலதெய்வவாதிகள் அவர்களை நெருங்கியபோது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் திரும்பிப் பார்த்து, ‘இந்த மக்களை எதிர்கொள்பவர் யார்?’ என்று கேட்டார்கள். தல்ஹா, ‘நான்’ என்றார். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், ‘நீங்கள் அப்படியே இருங்கள்’ என்றார்கள்.

அப்போது அன்சாரிகளில் ஒருவர், ‘அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான் செல்கிறேன்’ என்றார். அவர்கள், ‘நீங்கள் செல்லுங்கள்’ என்றார்கள்.

அந்த மனிதர் போராடி கொல்லப்படும் வரை போரிட்டார். பின்னர் நபி (ஸல்) அவர்கள் திரும்பிப் பார்த்தபோது, பலதெய்வவாதிகள் அங்கே இருப்பதைக் கண்டார்கள். அவர்கள், ‘இந்த மக்களை எதிர்கொள்பவர் யார்?’ என்று கேட்டார்கள். தல்ஹா, ‘நான்’ என்றார். அவர்கள், ‘நீங்கள் அப்படியே இருங்கள்’ என்றார்கள்.

அப்போது அன்சாரிகளில் மற்றொருவர், ‘நான் செல்கிறேன்’ என்றார். அவர்கள், ‘நீங்கள் செல்லுங்கள்’ என்றார்கள். அவரும் போராடி கொல்லப்படும் வரை போரிட்டார்.

இவ்வாறு நபி (ஸல்) அவர்கள் தொடர்ந்து கூறிக்கொண்டிருந்தார்கள். அன்சாரிகளில் ஒருவர் பின் ஒருவராக அவர்களை எதிர்கொள்ளச் சென்று, அவருக்கு முன் சென்றவர் போரிட்டதைப் போலவே போரிட்டு, கொல்லப்பட்டார்கள்.

இறுதியில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களும் தல்ஹா பின் உபைதுல்லாஹ் அவர்களும் மட்டுமே எஞ்சினர். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், ‘இந்த மக்களை எதிர்கொள்பவர் யார்?’ என்று கேட்டார்கள். தல்ஹா, ‘நான்’ என்றார்.

அதன்பின் தல்ஹா, தமக்கு முன்பு போரிட்ட பதினொரு பேரைப் போலவே போரிட்டார். இறுதியில் அவரது கை தாக்கப்பட்டு, அவரது விரல்கள் துண்டிக்கப்பட்டன. அப்போது அவர் வலியால், ‘ஹஸ்’ என்று கூறினார்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், ‘நீங்கள் பிஸ்மில்லாஹ் என்று கூறியிருந்தால், மக்கள் பார்த்துக்கொண்டிருக்கும்போதே வானவர்கள் உங்களை உயர்த்தியிருப்பார்கள்’ என்று கூறினார்கள். பின்னர் அல்லாஹ் பலதெய்வவாதிகளைத் தோற்கடித்து பின்வாங்கச் செய்தான்.” (ஸுனன் அன்-நஸாஈ 3149)

இங்கு “ரஃபஅத்க” (لَرَفَعَتْكَ) என்ற சொல் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது. இங்கு உடல்ரீதியாக வானத்திற்கு உயர்த்தப்படுவது அல்ல; அல்லாஹ்வின் உதவியாலும் வானவர்களின் மூலம் கிடைக்கும் உயர்வும் கௌரவமும் குறிக்கப்படுகிறது.

மற்றொரு ஹதீஸ் கூறுகிறது:

مَا نَقَصَتْ صَدَقَةٌ مِنْ مَالٍ وَمَا زَادَ اللَّهُ عَبْدًا بِعَفْوٍ إِلاَّ عِزًّا وَمَا تَوَاضَعَ أَحَدٌ لِلَّهِ إِلاَّ رَفَعَهُ اللَّهُ

அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

“தர்மம் செய்வதால் செல்வம் குறைவதில்லை. ஒருவர் மன்னிப்பதால், அல்லாஹ் அவருடைய கண்ணியத்தை அதிகரிக்கிறான். மேலும், அல்லாஹ்வுக்காக ஒருவர் பணிவுடன் நடந்துகொண்டால், அல்லாஹ் அவரை உயர்த்துகிறான்.” (ஸஹீஹ் முஸ்லிம் 2588)

இங்கும் “ரஃபஅஹுல்லாஹ்” (رَفَعَهُ اللَّهُ) என்பது அந்த மனிதரை உடல்ரீதியாக உயர்த்துவதைக் குறிக்கவில்லை. மாறாக, அவருடைய கண்ணியத்தையும் மதிப்பையும் உயர்த்துவதையே குறிக்கிறது.

நம்மில் பலரும் ஒவ்வொரு நாளும் தொழுகையில் இந்த துஆவைக் கூறுகிறோம்:

رَبِّ اغْفِرْ لِي وَارْحَمْنِي وَاجْبُرْنِي وَارْزُقْنِي وَارْفَعْنِي

“என் இறைவா! என்னை மன்னிப்பாயாக; எனக்கு அருள்புரிவாயாக; எனது நிலையைச் சீர்படுத்துவாயாக; எனக்கு வாழ்வாதாரத்தை வழங்குவாயாக; மேலும், என்னை உயர்த்துவாயாக.”

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

“அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இரவுத் தொழுகையில் இரண்டு ஸஜ்தாக்களுக்கு இடையில் இந்த துஆவைச் சொல்வார்கள்.” (இப்னு மாஜா, புத்தகம் 1, தொகுதி 5, ஹதீஸ் 898)

ஒரு முஸ்லிமாக நாம் ஒவ்வொரு தொழுகையிலும் அல்லாஹ்விடம் நம்மை உயர்த்துமாறு கேட்கிறோம். ஆனால், எவரேனும் ஒருவர் உடல்ரீதியாக உயர்த்தப்பட்டதை நாம் ஒருபோதும் பார்த்திருக்கிறோமா? நிச்சயமாக இல்லை.

நாம் எப்போதும் கேட்பது ஆன்மிக உயர்வையும் மேன்மையையுமே ஆகும்.

மற்றொரு ஹதீஸ் கூறுகிறது:

إِذَا تَوَاضَعَ الْعَبْدُ رَفَعَهُ اللَّهُ إِلَى السَّمَاءِ السَّابِعَةِ

“ஒரு அடியான் பணிவுடன் நடந்துகொண்டால், அல்லாஹ் அவனை ஏழாவது வானம் வரை உயர்த்துகிறான்.” (கன்ஸுல் உம்மால்)

இந்த ஹதீஸில் “வானம்” என்ற வார்த்தையும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இருந்தபோதிலும், இங்கும் அது சொற்பொருளில், உடலை வானத்திற்கு உயர்த்துவதாக எடுத்துக்கொள்ளப்படுவதில்லை.

உண்மையில், திருக்குர்ஆனிலும் ஹதீஸ்களிலும் அல்லாஹ் ஒரு மனிதரை உயர்த்துவதாகக் கூறப்படும் சந்தர்ப்பங்களில் “ரஃபஅ” என்பது ஆன்மிக உயர்வையே குறிக்கிறது.

ஒரு மனிதனுடைய உடல் வானங்களுக்கு உடல்ரீதியாக உயர்த்தப்படுவது என்ற கருத்து இஸ்லாத்தில் இல்லை.

இப்போது, சிலர் மேலும் ஒரு தவறான கூற்றை முன்வைக்கிறார்கள். அதாவது, ஈஸா (அலை) அவர்கள் உடலோடும் வானங்களுக்கு உயர்த்தப்பட்டார்கள் என்பதில் இஜ்மா (ஒருமித்த கருத்து) உள்ளது என்று கூறுகிறார்கள்.

இது முற்றிலும் தவறானது; இதற்குப் பின்னால் எந்த உண்மையும் இல்லை.

நான் திருக்குர்ஆன் மற்றும் ஹதீஸ்களின் அடிப்படையில் “ரஃபஅ” என்பதன் பொருளை விளக்கியுள்ளேன். இப்போது, அதன் உண்மையான பொருளை அகராதிகள், அறிஞர்களின் கருத்துக்கள் மற்றும் ஸஹாபாக்களின் கருத்துக்கள் ஆகியவற்றின் மூலமும் நிரூபிக்கப் போகிறேன்.

அக்ரபுல் மவாரித் என்ற அகராதியில் இவ்வாறு குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது:

رَفَعَهُ إِلَى السُّلْطَانِ أَيْ قَرَّبَهُ

“அவரை அரசனிடம் உயர்த்தினான்; அதாவது, அவரை அவனுக்கு நெருக்கமாக்கினான் அல்லது அவனுடைய நெருங்கியவராக ஆக்கினான்.”

லிஸானுல் அரப் என்ற அகராதியில் இவ்வாறு குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது:

فِي أَسْمَاءِ اللَّهِ تَعَالَى الرَّافِعُ هُوَ الَّذِي يَرْفَعُ الْمُؤْمِنَ بِالْإِسْعَادِ وَأَوْلِيَاءَهُ بِالْقُرْبِ وَالرَّفْعُ تَقْرِيبُ الشَّيْءِ مِنَ الشَّيْءِ

“அல்லாஹ்வின் பெயர்களில் ‘அர்-ராஃபிஉ’ என்பதும் ஒன்றாகும். அவர் நம்பிக்கையாளரை நற்பேற்றின் மூலம் உயர்த்துபவன்; மேலும், தனது நேசத்திற்குரியவர்களைத் தனது நெருக்கத்தின் மூலம் உயர்த்துபவன். ‘ரஃபஅ’ என்பது ஒரு பொருளை மற்றொரு பொருளுக்கு நெருக்கமாகக் கொண்டு வருதல் என்று பொருள்படும்.”

ஈஸா (அலை) அவர்கள் அல்லாஹ்வின் நண்பராக இருந்தார்கள் என்பது தெளிவானது. எனவே, அவர்கள் ஆன்மிக ரீதியில் உயர்த்தப்பட்டார்கள் என்பதும் தெளிவாகிறது.

அல்லாஹ்வின் பண்புகளில் ஒன்றே அர்-ராஃபிஉ — “உயர்த்துபவன்” என்பதாகும். படைப்பின் ஆரம்பத்திலிருந்தே இது அவனுடைய வழிமுறையாக இருந்து வருகிறது; அது ஒருபோதும் உடல்ரீதியான உயர்த்துதலாக இருக்கவில்லை.

ஹஸ்ரத் இமாம் ராகிப் அவர்கள் தமது திருக்குர்ஆன் அகராதியான முஃப்ரதாத் நூலில் இவ்வாறு குறிப்பிடுகிறார்கள்:

رَفِيعُ الدَّرَجَاتِ ﴿١٥ غَافِر﴾ رَافِعُ السَّمَاوَاتِ بَعْضَهَا فَوْقَ بَعْضٍ

“‘தரங்களில் உயர்ந்தவன்’ (அல்-காஃபிர் 40:15) என்பதும், வானங்களை ஒன்றின் மேல் ஒன்றாக உயர்த்துபவன் என்பதும்...”

رَفْعُ الرَّفْعِ يُقَالُ تَارَةً فِي الْأَجْسَامِ الْمَوْضُوعَةِ إِذَا أَعْلَيْتَهَا عَنْ مَقَرِّهَا، نَحْوَ: ﴿وَرَفَعْنَا فَوْقَكُمُ الطُّورَ﴾

“‘ரஃபஅ’ என்பது சில நேரங்களில், ஒரு பொருளை அது இருந்த இடத்திலிருந்து மேலே உயர்த்துவதைக் குறிக்கும். உதாரணமாக: ‘நாம் உங்களுக்கு மேலாக தூர் மலையை உயர்த்தினோம்.’” (அல்-பகரா 2:93)

அல்லாஹ் கூறுகிறான்:

اللَّهُ الَّذِي رَفَعَ السَّمَاوَاتِ بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَهَا

“அல்லாஹ்தான் நீங்கள் காணக்கூடிய தூண்கள் ஏதுமின்றி வானங்களை உயர்த்தினான்.” (அர்-ரஅத் 13:2)

சில நேரங்களில் அது கட்டிடத்தை உயரமாக்குவதைக் குறிக்கும். உதாரணமாக:

وَإِذْ يَرْفَعُ إِبْرَاهِيمُ الْقَوَاعِدَ مِنَ الْبَيْتِ

“இப்ராஹீம் அடித்தளங்களை அந்த வீட்டிலிருந்து உயர்த்திக் கட்டிக்கொண்டிருந்தபோது...” (அல்-பகரா 2:127)

சில நேரங்களில் அது ஒருவருடைய புகழை உயர்த்துவதைக் குறிக்கும். உதாரணமாக:

وَرَفَعْنَا لَكَ ذِكْرَكَ

“நாம் உமது புகழை உமக்காக உயர்த்தினோம்.” (அஷ்-ஷர்ஹ் 94:4)

சில நேரங்களில் அது ஒருவருடைய தகுதியையும் அந்தஸ்தையும் உயர்த்துவதைக் குறிக்கும். உதாரணமாக:

وَرَفَعْنَا بَعْضَهُمْ فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجَاتٍ

“அவர்களில் சிலரை மற்ற சிலரைவிடத் தரங்களில் உயர்த்தினோம்.” (அஸ்-ஸுக்ருஃப் 43:32)

மேலும்:

نَرْفَعُ دَرَجَاتٍ مَنْ نَشَاءُ

“நாம் நாடியவர்களின் தரங்களை உயர்த்துகிறோம்.” (யூசுப் 12:76)

மேலும்:

رَفِيعُ الدَّرَجَاتِ ذُو الْعَرْشِ

“அவன் தரங்களில் உயர்ந்தவன்; அர்ஷின் அதிபதி.” (காஃபிர் 40:15)

மேலும் அல்லாஹ் கூறுகிறான்:

بَلْ رَفَعَهُ اللَّهُ إِلَيْهِ

“மாறாக, அல்லாஹ் அவரைத் தன்னிடம் உயர்த்தினான்.” (அந்நிஸா 4:158)

இதற்கு இரண்டு சாத்தியமான பொருள்கள் உள்ளன: அவரை வானத்திற்கு உயர்த்துதல் அல்லது அவரை கௌரவித்து அந்தஸ்தில் உயர்த்துதல்.

அல்லாஹ் மேலும் கூறுகிறான்:

خَافِضَةٌ رَافِعَةٌ

“அது சிலரைத் தாழ்த்தும்; சிலரை உயர்த்தும்.” (அல்வாகிஆ 56:4)

மேலும்:

وَإِلَى السَّمَاءِ كَيْفَ رُفِعَتْ

“வானம் எவ்வாறு உயர்த்தப்பட்டுள்ளது என்பதை அவர்கள் பார்க்கவில்லையா?” (அல்காஷியா 88:18)

இங்கு இரு பொருள்களும் சுட்டிக்காட்டப்படுகின்றன: ஒரு பொருளின் இடத்தை உயர்த்துதல் என்பதும், அதற்கு வழங்கப்பட்டுள்ள சிறப்பு, மேன்மை மற்றும் கௌரவமான அந்தஸ்து என்பதும் ஆகும்.

மேலும், அல்லாஹ் கூறுகிறான்:

وَفُرُشٍ مَرْفُوعَةٍ

“மேலும், உயர்ந்த படுக்கைகள்.” (அல்வாகிஆ 56:34)

அதாவது, கௌரவமானவை / சிறப்புமிக்கவை என்பதாகும்.

அதேபோல்:

فِي صُحُفٍ مُّكَرَّمَةٍ ۝ مَّرْفُوعَةٍ مُّطَهَّرَةٍ

“கண்ணியப்படுத்தப்பட்ட ஏடுகளில்; உயர்த்தப்பட்ட, பரிசுத்தமான ஏடுகளில்.” (அபஸ 80:13–14)

மேலும்:

فِي بُيُوتٍ أَذِنَ اللَّهُ أَن تُرْفَعَ

“அல்லாஹ் உயர்த்தப்படுவதற்கு அனுமதித்த வீடுகளில்.” (அந்நூர் 24:36)

இங்கு “உயர்த்தப்படுதல்” என்பது கௌரவிக்கப்படுதல் என்று பொருள்படும். இதுவே:

إِنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ

“அல்லாஹ் உங்களை விட்டும், இல்லத்தாரே, அசுத்தத்தைப் போக்கவே விரும்புகிறான்...” (அல்-அஹ்ஸாப் 33:33)

என்ற வசனத்தின் பொருளோடும் தொடர்புடையதாகும்.

மேலும், “ரஃபஅ” என்ற சொல், ஒட்டகம் அதன் பயணத்தில் வேகமாகச் செல்வதையும் குறிக்கப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. “ரஃபஅத்துஹு அனா” என்றால், “நான் அதை உயர்த்தினேன்” என்று பொருள். “மர்ஃபூஉஸ்ஸைர்” என்பது வேகமான பயணம் என்று பொருள்படும்.

மேலும், “ரஃபஅ ஃபலானுன் அலா ஃபலான் கதாக” என்றால், ஒருவர் மறைத்து வைத்திருந்த செய்தியை மற்றவர்களுக்குத் தெரிவித்து வெளிப்படுத்தினான் என்று பொருள்.

“அர்-ரஃபாஅஹ்” என்பது ஒரு பெண் தனது பின்புறத்தை உயர்த்துவதற்காகப் பயன்படுத்தும் பொருளைக் குறிக்கும்; “அல்-மிர்ஃபத்” போன்றது.

இந்தக் கருத்தின் சுருக்கம்

சில நேரங்களில் “ரஃபஅ” என்பது ஒருவரை மேலே உயர்த்துவதைக் குறிக்கிறது; உதாரணமாக, இப்ராஹீம் (அலை) அவர்களைப் பற்றிய வசனத்தில் அது பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

சில நேரங்களில் அது ஒருவருடைய புகழ் அல்லது திக்ரை உயர்த்துவதைக் குறிக்கிறது.

மேலும், சில நேரங்களில் அது ஒருவருடைய அந்தஸ்தை உயர்த்துவதைக் குறிக்கிறது. உதாரணமாக, “அவர்களில் சிலரை மற்ற சிலரைவிட தரங்களில் உயர்த்தினோம்” என்று அல்லாஹ் கூறுகிறான்.

பின்னர், “நாம் நாடியவர்களின் தரங்களை உயர்த்துகிறோம்” என்ற வசனத்தையும் அவர் குறிப்பிடுகிறார்.

அதன்பின், ஈஸா (அலை) அவர்கள் உயர்த்தப்பட்டதாகக் கூறும் இந்த வசனத்தையும் அவர் மேற்கோள் காட்டுகிறார். இதற்கு இரண்டு கருத்துகள் இருப்பதாக அவர் கூறுகிறார்.

இமாம் ராகிப் அவர்கள் ஈஸா (அலை) அவர்கள் உயிருடன் இருப்பதாக நம்பியிருந்தார். இருந்தபோதிலும், ஈஸா (அலை) அவர்களின் “ரஃபஅ” என்பது வானத்திற்கு உயர்த்தப்பட்டதைக் குறிக்கலாம்; அதே நேரத்தில், அவருடைய அந்தஸ்து உயர்த்தப்பட்டதாகவும் பொருள் கொள்ளலாம் என்று அவர் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

எதிர்ப்பாளர்கள், அல்லாஹ்வை நோக்கிய “ரஃபஅ” என்பது உடல்ரீதியாக மட்டுமே நிகழ முடியும் என்று கூறுகிறார்கள். ஆனால், இது முற்றிலும் தவறானது. இமாம் ராகிப் அவர்களே இதற்கு இங்கு தெளிவான விளக்கத்தை வழங்கியுள்ளார்.

மேலும், இமாம் ஃபக்ருத்தீன் ராஸி அவர்களின் தஃப்ஸீர் கபீர் நூலில், ஆலு இம்ரான் அத்தியாயம் 3:55-ன் விளக்கத்தில் நாம் இதைக் காண்கிறோம்.

الوجه التاسع: أن يقدر فيه حذف المضاف والتقدير: متوفي عملك بمعنى مستوفي عملك { وَرَافِعُكَ إِلَىَّ } أي ورافع عملك إلي، وهو كقوله { إِلَيْهِ يَصْعَدُ ٱلْكَلِمُ الطَّيِّبُ } [فاطر: 10]

“ஒன்பதாவது கருத்து: இங்கு ஒரு இணைச்சொல் விடுபட்டதாகக் கருதப்பட வேண்டும். அதாவது, ‘உமது செயலை முழுமையாகப் பெற்றுக்கொள்வேன்’ என்பதாகும். ‘وَرَافِعُكَ إِلَيَّ’ என்பதன் பொருள், ‘உமது செயல்களை என்னிடம் உயர்த்துவேன்’ என்பதாகும். இது, ‘நல்ல வார்த்தைகள் அவனிடம் உயர்கின்றன’ என்ற வசனத்தைப் போன்றதாகும்.” (ஃபாத்திர் 35:10)

وَالْمُرَادُ مِنْ هَذِهِ الْآيَةِ أَنَّهُ تَعَالَى بَشَّرَهُ بِقَبُولِ طَاعَتِهِ وَأَعْمَالِهِ

“இந்த வசனத்தின் நோக்கம், அவனுடைய கீழ்ப்படிதலையும் செயல்களையும் அல்லாஹ் ஏற்றுக்கொண்டதாக அவருக்கு நற்செய்தி வழங்கினான் என்பதாகும்.”

மேலும், அவருடைய மார்க்கத்தை நிலைநாட்டுவதற்கும், அவருடைய ஷரீஅத்தை வெளிப்படுத்துவதற்கும் எதிரிகளிடமிருந்து அவருக்கு ஏற்பட்ட துன்பங்களும் சிரமங்களும் அவருடைய கூலியை வீணாக்காது என்றும், அவருடைய நன்மைகளின் பலனை அழித்துவிடாது என்றும் அவருக்கு அறிவிக்கப்பட்டது.

இவை அனைத்தும், இந்த வசனத்தை அதன் வெளிப்படையான பொருளில் எடுத்துக்கொள்ளும் கருத்தின் அடிப்படையில் கூறப்பட்ட பல்வேறு விளக்கங்களாகும்.

இமாம் ராஸி மேலும் கூறுகிறார்:

وَالْمُشَبِّهَةُ يَتَمَسَّكُونَ بِهَذِهِ الْآيَةِ فِي إِثْبَاتِ الْمَكَانِ لِلَّهِ تَعَالَى وَأَنَّهُ فِي السَّمَاءِ، وَقَدْ دَلَّلْنَا فِي الْمَوَاضِعِ الْكَثِيرَةِ مِنْ هَذَا الْكِتَابِ بِالدَّلَائِلِ الْقَاطِعَةِ عَلَى أَنَّهُ يَمْتَنِعُ كَوْنُهُ تَعَالَى فِي الْمَكَانِ فَوَجَبَ حَمْلُ اللَّفْظِ عَلَى التَّأْوِيلِ

“முஷப்பிஹா பிரிவினர், அல்லாஹ்வுக்கு ஒரு இடம் இருப்பதையும், அவன் வானத்தில் இருப்பதையும் நிரூபிப்பதற்காக இந்த வசனத்தை ஆதாரமாகப் பிடித்துக்கொள்கிறார்கள். ஆனால், அல்லாஹ் ஒரு குறிப்பிட்ட இடத்தில் இருப்பது சாத்தியமற்றது என்பதை இந்த நூலின் பல இடங்களில் தீர்க்கமான ஆதாரங்களால் நாம் நிரூபித்துள்ளோம். எனவே, இந்தச் சொல்லை விளக்கப் பொருளில் எடுத்துக்கொள்ள வேண்டியது அவசியமாகிறது.”

அவர் இதற்குப் பல விளக்கங்களைத் தருகிறார். அவற்றில் முதலாவது:

الوجه الأول: أن المراد إلى محل كرامتي، وجعل ذلك رفعاً إليه للتفخيم والتعظيم

“முதலாவது கருத்து: ‘எனது கண்ணியத்தின் இடத்திற்கு’ என்பதே இதன் பொருள். மேலும், அதனை ‘அவனை நோக்கி உயர்த்துதல்’ என்று கூறுவது, கண்ணியப்படுத்துவதையும் மகத்துவப்படுத்துவதையும் வெளிப்படுத்துவதற்காகும்.”

இதற்கு உதாரணமாக அவர் கூறுகிறார்:

إِنِّي ذَاهِبٌ إِلَىٰ رَبِّي

“நிச்சயமாக நான் என் இறைவனை நோக்கிச் செல்கிறேன்.” (அஸ்-ஸாஃப்பாத் 37:99)

இப்ராஹீம் (அலை) அவர்கள் உண்மையில் ஈராக்கிலிருந்து ஷாம் பகுதிக்குச் சென்றார்கள்; வானங்களுக்கு அல்ல.

அதேபோல், ஒரு அரசன், “இந்த விவகாரத்தை நீதிபதியிடம் உயர்த்துங்கள்” என்று கூறலாம்.

மேலும், ஹஜ் செய்பவர்களை “அல்லாஹ்வின் விருந்தினர்கள்” என்றும், அருகில் வசிப்பவர்களை “அல்லாஹ்வின் அண்டைவாசிகள்” என்றும் அழைக்கலாம்.

இவை அனைத்திலும் நோக்கம் கண்ணியப்படுத்துதல் மற்றும் மகத்துவப்படுத்துதல் ஆகும். இதேபோன்றதே இங்கும் ஆகும்.

இவற்றையெல்லாம் விளக்கிய பின்னர், இமாம் ராஸி இறுதியாக மிகவும் தெளிவாகக் கூறுகிறார்:

وَاعْلَمْ أَنَّ هَذِهِ الْآيَةَ تَدُلُّ عَلَى أَنَّ رَفْعَهُ فِي قَوْلِهِ { وَرَافِعُكَ إِلَىَّ } هُوَ الرِّفْعَةُ بِالدَّرَجَةِ وَالْمَنْقَبَةِ، لَا بِالْمَكَانِ وَالْجِهَةِ، كَمَا أَنَّ الْفَوْقِيَّةَ فِي هَذِهِ لَيْسَتْ بِالْمَكَانِ بَلْ بِالدَّرَجَةِ وَالرِّفْعَةِ.

“இந்த வசனத்தில், ‘நான் உம்மை என்னிடம் உயர்த்துவேன்’ என்று கூறப்பட்டிருப்பதன் பொருள், அவரை ஒரு குறிப்பிட்ட இடத்திற்கோ திசைக்கோ உயர்த்துவது அல்ல; மாறாக, அவருடைய தரத்திலும் அந்தஸ்திலும் உயர்த்துவதே ஆகும் என்பதை அறிந்துகொள்வீராக. அதுபோலவே, இங்கு கூறப்படும் ‘மேலான நிலை’ என்பதும் இடத்தைக் குறித்தது அல்ல; மாறாக, தரத்தையும் உயர்வையும் குறித்ததாகும்.”

இதன் மூலம் அனைத்தும் தெளிவாகிறது. இமாம் ராஸி அவர்கள் இதை மிகவும் அழகாக விளக்கியுள்ளார்.

இவை அனைத்தும் இமாம் ராஸி அவர்களின் தஃப்ஸீர் கபீர், ஆலு இம்ரான் அத்தியாயம் 3:55-ன் விளக்கத்தில் இடம்பெற்றுள்ளன.

இஸ்லாத்தின் புகழ்பெற்ற இறைநேசர்களில் ஒருவரான ஹஸ்ரத் இப்னு அரபி அவர்கள் இவ்வாறு கூறியுள்ளார்கள்:

رَفْعُ عِيسَى عَلَيْهِ السَّلَامُ اتِّصَالُ رُوحِهِ عِنْدَ الْمُفَارَقَةِ عَنِ الْعَالَمِ السُّفْلِيِّ بِالْعَالَمِ الْعُلْوِيِّ. وَكَوْنُهُ فِي السَّمَاءِ الرَّابِعَةِ إِشَارَةٌ إِلَى أَنَّ مَصْدَرَ فَيْضَانِ رُوحِهِ رُوحَانِيَّةُ تِلْكَ الشَّمْسِ الَّذِي هُوَ بِمَثَابَةِ قَلْبِ الْعَالَمِ وَمَرْجِعُهُ إِلَيْهِ وَتِلْكَ الرُّوحَانِيَّةُ نُورٌ يُحَرِّكُ ذَلِكَ الْفَلَكَ بِمَعْشُوقِيَّتِهِ وَإِشْرَاقِ أَشِعَّتِهِ عَلَى نَفْسِهِ الْمُبَاشِرَةِ لِتَحْرِيكِهِ وَلَمَّا كَانَ مَرْجِعُهُ إِلَى مَقَرِّهِ الْأَصْلِيِّ وَلَمْ يَصِلْ إِلَى الْكَمَالِ الْحَقِيقِيِّ وَجَبَ نُزُولُهُ فِي آخِرِ الزَّمَانِ، بِتَعَلُّقِهِ بِبَدَنٍ آخَرَ وَحِينَئِذٍ يَعْرِفُهُ كُلُّ أَحَدٍ فَيُؤْمِنُ بِهِ أَهْلُ الْكِتَابِ، أَيْ أَهْلُ الْعِلْمِ الْعَارِفِينَ بِالْمَبْدَإِ وَالْمَعَادِ كُلُّهُمْ عَنْ آخِرِهِمْ قَبْلَ مَوْتِ عِيسَى بِالْفَنَاءِ فِي اللَّهِ، وَإِذْ آمَنُوا بِهِ يَكُونُ يَوْمُ الْقِيَامَةِ أَيْ يَوْمُ بُرُوزِهِمْ عَنِ الْحُجُبِ الْجِسْمَانِيَّةِ وَقِيَامِهِمْ عَنْ حَالِ غَفْلَتِهِمْ وَنَوْمِهِمُ الَّذِي هُمْ عَلَيْهِ الْآنَ {شَهِيدًا} شَاهِدَهُمْ يَتَجَلَّى عَلَيْهِمُ الْحَقُّ فِي صُورَتِهِ كَمَا أُشِيرَ إِلَيْهِ.

இதன் சாராம்சம் என்னவென்றால், இப்னு அரபி (ரஹ்) அவர்கள் முதலில் ஈஸா (அலை) அவர்களின் “ரஃபஅ” என்பது ஆன்மிகமானது என்றும், அது அவருடைய ரூஹ் சம்பந்தப்பட்ட உயர்வாகும் என்றும் குறிப்பிடுகிறார்கள். அவர் கீழுலகத்தை விட்டுப் பிரிந்தபோது, அவருடைய ரூஹ் மேலுலகத்துடன் தொடர்புபெற்றதாக அவர் விளக்குகிறார்.

அவர் நான்காவது வானத்தில் இருப்பதாகக் கூறப்படுவது, அவருடைய ரூஹின் ஆன்மிகப் பிரகாசத்தின் மூலத்தைக் குறிப்பதாக அவர் விளக்குகிறார்.

மேலும், ஈஸா (அலை) அவர்கள் தங்களுடைய உண்மையான நிலையை அடையாமல் இருந்ததால், இறுதிக் காலத்தில் அவர்கள் இறங்குவது அவசியமாகும் என்று அவர் கூறுகிறார். ஆனால் அந்த இறக்கம் வேறொரு உடலுடன் தொடர்புகொள்வதன் மூலம் நிகழும் என்றும் அவர் குறிப்பிடுகிறார்.

அப்போது ஒவ்வொருவரும் அவரை அறிந்துகொள்வார்கள் என்றும், வேதம் வழங்கப்பட்டவர்கள் — அதாவது, தொடக்கத்தையும் முடிவையும் அறிந்த அறிவுடையவர்கள் — அனைவரும் அவர்மீது நம்பிக்கை கொள்வார்கள் என்றும் அவர் கூறுகிறார்.

இதிலிருந்து தெளிவாகத் தெரிகிறது என்னவென்றால், இப்னு அரபி (ரஹ்) அவர்கள் இறுதிக்காலத்தில் வருபவர் கடந்த காலத்து அதே உடலுடைய மஸீஹ் அல்ல என்று குறிப்பிடுகிறார். ஏனெனில் அவர் ஏற்கனவே மரணித்துவிட்டார். மாறாக, அவருடைய சாயலை ஒத்த வேறொரு உடலில் ஒருவர் வருவார் என்பதே இப்னு அரபி (ரஹ்) அவர்களின் கருத்தாகும்.

ஹஸ்ரத் அஹ்மத் (அலை) அவர்கள் இப்னு அரபி (ரஹ்) அவர்களைப் பற்றி கூறும்போது:

“இப்னுல் அரபி அவர்கள் தமது வாழ்க்கையின் பிற்பகுதியில், முன்னர் கூறியிருந்த கருத்திலிருந்து — அதாவது, உடல்ரீதியான இறக்கம் தொடர்பான கருத்திலிருந்து — பின்வாங்கியிருக்கலாம் என்று தோன்றுகிறது. இதனால்தான் அவருடைய பிற்காலக் கூற்று, அவருடைய முந்தைய கூற்றுக்கு முரண்படுகிறது. இதேபோல், வேறு சில சூஃபி பிரிவுகளும் நபி ஈஸா அவர்களின் மரணத்தை நம்புகின்றன.”

(பராஹீனே அஹ்மதிய்யா, ரூஹானி கஸாயின், தொகுதி 21, பக்கங்கள் 291–292)

திருக்குர்ஆனும் இப்னு அரபி (ரஹ்) அவர்களின் இந்தக் கருத்தை ஆதரிக்கிறது.

அல்லாஹ் கூறுகிறான்:

وَحَرَامٌ عَلَىٰ قَرْيَةٍ أَهْلَكْنَاهَا أَنَّهُمْ لَا يَرْجِعُونَ

حَتَّىٰ إِذَا فُتِحَتْ يَأْجُوجُ وَمَأْجُوجُ وَهُمْ مِنْ كُلِّ حَدَبٍ يَنْسِلُونَ

“நாம் அழித்த எந்த ஊருக்கும், அவர்கள் திரும்பி வருவது தடுக்கப்பட்ட சட்டமாகும். யாஜூஜும் மாஜூஜும் திறந்துவிடப்பட்டு, அவர்கள் ஒவ்வொரு உயரமான இடத்திலிருந்தும் விரைந்து இறங்கி வரும்போதுகூட அது அவ்வாறே இருக்கும்.” (அல்-அன்பியா 21:96–97)

மரணித்த ஒருவர் மீண்டும் திரும்பி வருவதில்லை என்பதை அல்லாஹ் இங்கு தெளிவுபடுத்துகிறான்; யாஜூஜும் மாஜூஜும் விடுவிக்கப்படும் காலத்தில்கூட இது மாறாது.

இதிலிருந்து நாம் அறிந்துகொள்வது என்னவென்றால், இறுதிக் காலத்தில் மரணித்தவர்களான நல்லவர்களும் தீயவர்களும் உலகிற்கு ஆன்மிக அர்த்தத்தில் திரும்பி வருவார்கள். அதாவது, அதே இயல்பைக் கொண்ட மனிதர்கள் தோன்றுவார்கள் — நல்லவர்களின் இயல்பைக் கொண்ட நல்லவர்களும், தீயவர்களின் இயல்பைக் கொண்ட தீயவர்களும்.

இப்னு அரபி (ரஹ்) அவர்கள் குறிப்பிடுவது இதையே ஆகும்.

அல்லாஹ் திருக்குர்ஆனில், தூதர்களுக்கு ஒருவரைவிட மற்றொருவருக்கு மேலாக “ரஃபஅ” வழங்கப்பட்டிருப்பதாகத் தெளிவாகக் கூறியுள்ளான்.

تِلْكَ الرُّسُلُ فَضَّلْنَا بَعْضَهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ ۘ مِنْهُمْ مَنْ كَلَّمَ اللَّهُ ۖ وَرَفَعَ بَعْضَهُمْ دَرَجَاتٍ ۚ وَآتَيْنَا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ الْبَيِّنَاتِ وَأَيَّدْنَاهُ بِرُوحِ الْقُدُسِ ۗ وَلَوْ شَاءَ اللَّهُ مَا اقْتَتَلَ الَّذِينَ مِنْ بَعْدِهِمْ مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَتْهُمُ الْبَيِّنَاتُ وَلَٰكِنِ اخْتَلَفُوا فَمِنْهُمْ مَنْ آمَنَ وَمِنْهُمْ مَنْ كَفَرَ ۚ وَلَوْ شَاءَ اللَّهُ مَا اقْتَتَلُوا وَلَٰكِنَّ اللَّهَ يَفْعَلُ مَا يُرِيدُ

“இத்தூதர்கள் — அவர்களில் சிலரை மற்ற சிலரைவிட நாம் மேன்மைப்படுத்தியுள்ளோம். அவர்களில் சிலரிடம் அல்லாஹ் பேசியுள்ளான்; மேலும், அவர்களில் சிலரைத் தரங்களில் உயர்த்தியுள்ளோம். மேலும், மர்யமின் மகன் ஈஸாவுக்கு நாம் தெளிவான அத்தாட்சிகளை வழங்கினோம்; பரிசுத்த ஆவியின் மூலம் அவரை வலுப்படுத்தினோம். அல்லாஹ் நாடியிருந்தால், அவர்களுக்குப் பின்னர் வந்தவர்கள் தெளிவான அத்தாட்சிகள் அவர்களிடம் வந்த பின்னரும் ஒருவருடன் ஒருவர் போரிட்டிருக்க மாட்டார்கள். ஆனால், அவர்கள் கருத்து வேறுபாடு கொண்டனர். அவர்களில் சிலர் நம்பிக்கை கொண்டனர்; அவர்களில் சிலர் நிராகரித்தனர். அல்லாஹ் நாடியிருந்தால் அவர்கள் ஒருவருடன் ஒருவர் போரிட்டிருக்க மாட்டார்கள். ஆனால், அல்லாஹ் தான் நாடியதைச் செய்கிறான்.” (அல்-பகரா 2:254)

இங்கு கவனிக்க வேண்டிய ஒரு முக்கியமான விஷயம் என்னவென்றால், ஆன்மிக ரீதியான “ரஃபஅ” பற்றிக் கூறிய உடனேயே அல்லாஹ் ஈஸா (அலை) அவர்களைக் குறிப்பிடுகிறான்.

எந்த நபியும் வானங்களுக்கு உடல்ரீதியாக உயர்த்தப்பட்டதாக அல்லாஹ் எங்கும் கூறவில்லை. மேலும், எந்த நபியின் உயர்த்துதலைப் பற்றிக் குறிப்பிடும்போதும் அல்லாஹ் “உடல்” என்ற சொல்லைப் பயன்படுத்தவில்லை. அனைத்து நபிமார்களும் அல்லாஹ்விடம் உயர்த்தப்படுகிறார்கள். ஆனால், இது ஒருபோதும் உடல்ரீதியான உயர்த்துதலாகக் கூறப்படவில்லை.

சிலர் “இலைஹி” (إِلَيْهِ) என்ற சொல் பயன்படுத்தப்பட்டிருப்பதையும் ஆதாரமாகக் குறிப்பிடுகிறார்கள். ஆனால், இந்தச் சொல் உடல்ரீதியான மேலேற்றத்தைக் குறிக்கவில்லை.

“இலைஹி” என்பது அடிப்படையில் அல்லாஹ்வை நோக்கி கவனம் திரும்புவதையோ அல்லது ஆன்மாவின் ஆன்மிகத் திரும்புதலையோ குறிக்கிறது. இது திருக்குர்ஆனில் பல இடங்களில் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

அல்லாஹ் கூறுகிறான்:

وَقَالَ إِنِّي ذَاهِبٌ إِلَىٰ رَبِّي سَيَهْدِينِ

“அவர் கூறினார்: ‘நிச்சயமாக நான் என் இறைவனை நோக்கிச் செல்கிறேன்; அவன் எனக்கு வழிகாட்டுவான்.’” (அஸ்-ஸாஃப்பாத் 37:100)

அல்லாஹ் மேலும் கூறுகிறான்:

فَآمَنَ لَهُ لُوطٌ ۘ وَقَالَ إِنِّي مُهَاجِرٌ إِلَىٰ رَبِّي ۖ إِنَّهُ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ

“லூத் அவரை நம்பினார். மேலும், அவர் கூறினார்: ‘நிச்சயமாக நான் என் இறைவனை நோக்கி ஹிஜ்ரத் செய்கிறேன். நிச்சயமாக அவன் வல்லமையுடையவன், ஞானமிக்கவன்.’” (அல்-அன்கபூத் 29:27)

அல்லாஹ் மேலும் கூறுகிறான்:

يَا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ

ارْجِعِي إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةً مَرْضِيَّةً

“அமைதியடைந்த ஆன்மாவே! நீ உன் இறைவனிடம் திரும்புவாயாக; நீ அவனைப் பொருந்தியவளாகவும், அவனால் பொருந்தப்பட்டவளாகவும் இருப்பாய்.” (அல்-ஃபஜ்ர் 89:28–29)

இந்த வசனத்தில், அல்லாஹ்விடம் “திரும்பிச் செல்வது” என்பது மரணத்திற்குப் பின்னர் வானங்களுக்குச் செல்வதைக் குறிக்கிறது என்பதை அல்லாஹ் தெளிவுபடுத்துகிறான்.

அல்லாஹ் மேலும் கூறுகிறான்:

إِنَّ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا وَاسْتَكْبَرُوا عَنْهَا لَا تُفَتَّحُ لَهُمْ أَبْوَابُ السَّمَاءِ وَلَا يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ حَتَّىٰ يَلِجَ الْجَمَلُ فِي سَمِّ الْخِيَاطِ ۚ وَكَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُجْرِمِينَ

“நமது அத்தாட்சிகளைப் பொய்யாக்கி, அவற்றை விட்டு அகந்தையுடன் விலகியவர்களுக்கு வானத்தின் ஆன்மிகக் கதவுகள் திறக்கப்படமாட்டாது. மேலும், ஊசியின் துளைக்குள் ஒட்டகம் நுழையும் வரை அவர்கள் சொர்க்கத்தில் நுழையமாட்டார்கள். இவ்வாறே குற்றவாளிகளுக்கு நாம் கூலி வழங்குகிறோம்.”
(அல்-அஃராஃப் 7:41)

இந்த வசனத்தில், அல்லாஹ்வின் அத்தாட்சிகளை நிராகரிப்பவர்களுக்கு வானங்களின் கதவுகள் திறக்கப்படாது என்பதை அல்லாஹ் காட்டுகிறான். அத்தகையவர்களுக்கு வானத்தின் கதவுகள் திறக்கப்படாது என்றால், நம்பிக்கையாளர்களுக்கும் அவை திறக்கப்படாது என்று பொருளா? அப்படியானால், அல்லாஹ் இதைக் குறிப்பிடுவதன் நோக்கம் என்ன?

நிராகரிப்பவர்களுக்கு வானத்தின் கதவுகள் திறக்கப்படாது என்று அல்லாஹ் குறிப்பிடுவது, அல்லாஹ்வை ஏற்றுக்கொள்பவர்களுக்கு வானங்களின் கதவுகள் திறக்கப்படும் என்பதை நமக்குக் காட்டுகிறது. இதிலிருந்து, வானங்களுக்குச் செல்வது என்பது ஜன்னத்தில் நுழைவதைக் குறிக்கிறது என்பதை அறிந்துகொள்ளலாம்.

அல்லாஹ் மேலும் கூறுகிறான்:

وَتِلْكَ حُجَّتُنَا آتَيْنَاهَا إِبْرَاهِيمَ عَلَىٰ قَوْمِهِ ۚ نَرْفَعُ دَرَجَاتٍ مَنْ نَشَاءُ ۗ إِنَّ رَبَّكَ حَكِيمٌ عَلِيمٌ

“இது நமது ஆதாரமாகும்; அவரது மக்களுக்கு எதிராக நாம் இப்ராஹீமுக்கு அதை வழங்கினோம். நாம் நாடியவர்களின் தரங்களை உயர்த்துகிறோம். நிச்சயமாக உமது இறைவன் ஞானமிக்கவன், நன்கறிந்தவன்.” (அல்-அன்ஆம் 6:84)

அல்லாஹ் தான் நாடியவர்களை அவர்களுடைய தரத்தின் அடிப்படையில் உயர்த்துகிறான் என்று கூறுகிறான். எவருடைய உடலையும் அல்லாஹ் உயர்த்துகிறான் என்று அவன் எங்கும் கூறவில்லை.

மேலும் பல வசனங்களிலும், “உயர்த்துதல்” என்பது அந்தஸ்தை உயர்த்துவதையே குறிக்கிறது என்பதை அல்லாஹ் தெளிவுபடுத்துகிறான்.

அல்லாஹ் மேலும் கூறுகிறான்:

وَلَوْ شِئْنَا لَرَفَعْنَاهُ بِهَا وَلَٰكِنَّهُ أَخْلَدَ إِلَى الْأَرْضِ وَاتَّبَعَ هَوَاهُ ۚ فَمَثَلُهُ كَمَثَلِ الْكَلْبِ إِنْ تَحْمِلْ عَلَيْهِ يَلْهَثْ أَوْ تَتْرُكْهُ يَلْهَثْ ۚ ذَٰلِكَ مَثَلُ الْقَوْمِ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا ۚ فَاقْصُصِ الْقَصَصَ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُونَ

“நாம் நாடியிருந்தால், இதன் மூலம் அவரை உயர்த்தியிருப்போம். ஆனால், அவர் பூமியின் பக்கம் சாய்ந்து, தனது மனோஇச்சையைப் பின்பற்றினார். எனவே, அவருடைய நிலை நாயின் நிலையைப் போன்றதாகும். நீ அதை விரட்டினாலும் அது நாக்கைத் தொங்கவிடுகிறது; நீ அதை விட்டுவிட்டாலும் அது நாக்கைத் தொங்கவிடுகிறது. நமது அத்தாட்சிகளைப் பொய்யாக்கிய மக்களின் நிலையும் இதுவே. ஆகவே, அவர்கள் சிந்திக்கக்கூடும் என்பதற்காக இந்த வரலாற்றை அவர்களுக்கு எடுத்துரைப்பீராக.” (அல்-அஃராஃப் 7:177)

இந்த வசனத்தில், அல்லாஹ் அந்த மனிதரை உயர்த்தியிருக்க முடியும் என்று கூறுகிறான். ஆனால், அவர் பூமியின் பக்கம் சாய்ந்தார். இந்த வசனத்தில் “ரஃபஅ” என்ற சொல்லும், “பூமி” என்பதற்கான சொல்லும் இடம்பெற்றுள்ளன. இருந்தபோதிலும், அந்த மனிதர் உடல்ரீதியாக வானங்களுக்கு உயர்த்தப்பட்டிருப்பார் என்று யாரும் கூறுவதில்லை.

அல்லாஹ் இங்கு காட்டுவது என்னவென்றால், அந்த மனிதர் நற்செயல்களைச் செய்திருந்தால், அல்லாஹ் அவரை உயர்த்தியிருப்பான் என்பதாகும். மேலும், இந்த வசனத்தின் மூலம் ஒரு பாடத்தையும் வழங்குகிறான். இந்த வசனத்தில் குறிப்பிடப்பட்ட மனிதர் நடந்துகொண்ட விதத்திற்கு மாறாக நடந்து, நற்செயல்களைச் செய்யும் ஒவ்வொருவரையும் அல்லாஹ் உயர்த்துகிறான். இல்லையென்றால், ஒருவருடைய செயல்கள் அவருக்கு அல்லாஹ்விடமிருந்து “ரஃபஅ” கிடைக்காமல் போகச் செய்துவிட்டால், அதே சமயம் இறைவனுடைய நல்ல அடியார்களுக்கும் ரஃபஅ கிடைக்காது என்றால், நல்லவர்களுக்கும் தீயவர்களுக்கும் இடையிலான வேறுபாடு என்னவாக இருக்கும்?

இந்த வசனம், நன்மை செய்பவர்கள் அனைவரும், உண்மையாக அல்லாஹ்வின் வழியைப் பின்பற்றுபவர்கள் அனைவரும் அல்லாஹ்வால் உயர்த்தப்படுகிறார்கள் என்பதைத் தெளிவாகக் காட்டுகிறது. ஒருவர் தனது மரணம் வரும்வரை நன்மை செய்துகொண்டிருந்தால், அவருக்கு அல்லாஹ்விடமிருந்து “ரஃபஅ” வழங்கப்படுகிறது. அதாவது, அல்லாஹ்வால் ஆன்மிக ரீதியில் அவர் உயர்த்தப்படுகிறார்.

ஒவ்வொரு முறையும் ஒருவர் மரணிக்கும்போது, நாம் திருக்குர்ஆன் கூறியுள்ளபடி இவ்வாறு கூறுகிறோம்:

الَّذِينَ إِذَا أَصَابَتْهُمْ مُصِيبَةٌ قَالُوا إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ

“அவர்களுக்கு ஏதேனும் துன்பம் ஏற்பட்டால், ‘நிச்சயமாக நாங்கள் அல்லாஹ்வுக்கே உரியவர்கள்; மேலும், நிச்சயமாக நாங்கள் அவனிடமே திரும்பிச் செல்வோம்’ என்று கூறுபவர்கள்.” (அல்-பகரா 2:157)

இந்த வசனத்தில், “நாங்கள் அல்லாஹ்வுக்கே உரியவர்கள்; மேலும், அவனிடமே திரும்பிச் செல்வோம்” என்று நாம் தெளிவாகக் கூறுகிறோம்.

ஆனால், அல்லாஹ்விடம் திரும்பிச் செல்வது எப்போதும் மரணத்திற்குப் பின்னரே நிகழ்கிறது என்பதும், அது ஒருபோதும் உடலைக் குறிக்கவில்லை என்பதும் தெளிவாகும்.

இப்போது, ஹஸ்ரத் இமாம் ஸுயூத்தி (ரஹ்) அவர்களிடமிருந்து ஒரு அழகான மேற்கோளைப் பார்க்கலாம். ஹஸ்ரத் இமாம் ஸுயூத்தி அவர்கள் தமது தஃப்ஸீர் துர்ருல் மன்சூர் நூலில், அஸ்-ஸுக்ருஃப் அத்தியாயம் 43:41-ன் விளக்கத்தில், ஹஸ்ரத் அனஸ் (ரலி) என்ற ஸஹாபியின் கூற்றை அழகாக அறிவிக்கிறார்கள்:

وَأَخْرَجَ ابْنُ مَرْدَوَيْهِ وَالْبَيْهَقِيُّ فِي شُعَبِ الإِيمَانِ مِنْ طَرِيقِ حُمَيْدٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فِي قَوْلِهِ: { فَإِمَّا نَذْهَبَنَّ بِكَ فَإِنَّا مِنْهُمْ مُنْتَقِمُونَ } الْآيَةَ. قَالَ: أَكْرَمَ اللَّهُ نَبِيَّهُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُرِيَهُ فِي أُمَّتِهِ مَا يَكْرَهُ، فَرَفَعَهُ إِلَيْهِ وَبَقِيَتِ النَّقْمَةُ.

ஹஸ்ரத் அனஸ் (ரலி) அவர்கள், ஹஸ்ரத் நபி முஹம்மது (ஸல்) அவர்களின் ஸஹாபியாகவும், நபி (ஸல்) அவர்களுடன் வாழ்ந்தவராகவும் இருந்தார்கள்.

அவர்கள் கூறியதாக இமாம் ஸுயூத்தி (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

“அன்னாடைய உம்மத்தில் அன்னார் விரும்பாதவற்றை அன்னாருக்குக் காட்டுவதிலிருந்து அல்லாஹ் தனது நபியை (ஸல்) கண்ணியப்படுத்திப் பாதுகாத்தான். ஆகவே, அந்த நிலைமைகள் ஏற்படுவதற்கு முன்னரே அன்னாரைத் தன்னிடம் உயர்த்திக்கொண்டான்; ஆனால், தண்டனை தொடர்ந்து நிலைத்திருந்தது.”

இதன் பொருள் என்னவென்றால், ஹஸ்ரத் நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு மனவேதனையையும் துன்பத்தையும் ஏற்படுத்தக்கூடிய உம்மத்தின் நிலைமைகள் அவர்களுக்குக் காட்டப்படவில்லை. அல்லாஹ் தனது அருளால் அவர்களை அதிலிருந்து பாதுகாத்தான்.

அதற்காக, அந்த நிலைமைகள் ஏற்படுவதற்கு முன்னரே அல்லாஹ் தனது நபியை (ஸல்) தன்னிடம் உயர்த்திக்கொண்டான்.

அதாவது, அவர்கள் மரணித்து, அதன் பின்னர் சொர்க்கத்தின் அருட்பேற்றைப் பெற்றார்கள்; அவர்களுக்கு மனவேதனை அளிக்கக்கூடிய அந்த நிலைமைகள் அவர்களின் மரணத்திற்குப் பின்னரே ஏற்பட்டன.

இதிலிருந்து, ஸஹாபாக்கள்கூட “ரஃபஅ” என்பது மரணத்தையும், மரணத்திற்குப் பின்னர் ஆன்மிக ரீதியில் வானுலகிற்குச் செல்வதையும் குறிக்கிறது என்று புரிந்துகொண்டிருந்தார்கள் என்பது தெளிவாகிறது.

அவர்கள் “ரஃபஅ” என்பது உடல்ரீதியான உயர்த்துதல் என்றும், ஈஸா (அலை) அவர்கள் உடலுடன் வானங்களில் உயிருடன் இருக்கிறார்கள் என்றும் நம்பியிருந்தால், மரணத்துடன் தொடர்புடைய இந்த வசனத்திற்கு “ரஃபஅ” என்ற சொல்லைப் பயன்படுத்தியிருக்க மாட்டார்கள். இது, “ரஃபஅ இலைஹி” (رَفَعَهُ إِلَيْهِ) என்பது எப்போதும் ஆன்மிகமானது என்றும், அது மரணத்திற்குப் பின்னர் நிகழ்கிறது என்றும் தெளிவாகக் காட்டுகிறது.

இதன் மூலம் இந்த விஷயம் தொடர்பான அனைத்து தவறான புரிதல்களும் நீங்க வேண்டும்; இனி எந்தக் குழப்பமும் இருக்கக்கூடாது.

இவ்விஷயத்தில் நம்மிடம் திருக்குர்ஆனின் கருத்து, ஹஸ்ரத் நபி முஹம்மது (ஸல்) அவர்களின் கருத்து, ஸஹாபாக்களின் கருத்து மற்றும் பல பெரிய அறிஞர்களின் கருத்து ஆகிய அனைத்தும் உள்ளன.

மேலும் தெளிவுபடுத்த வேண்டிய மூன்றாவது அம்சம் என்னவென்றால், திருக்குர்ஆனின் அடிப்படையில் அல்லாஹ் வானங்களுக்கு மட்டும் கட்டுப்பட்டவன் அல்ல; அவன் ஒரு குறிப்பிட்ட திசையிலும் கட்டுப்படுத்தப்பட்டவன் அல்ல என்பதை எடுத்துக்காட்டும் பல வசனங்கள் உள்ளன.

ஈஸா (அலை) அவர்கள் உயர்த்தப்பட்டார்கள் என்பது தெளிவானது. ஆனால், அது அவருடைய அந்தஸ்தில் ஏற்பட்ட உயர்வாகும். அவர் ஒரு பொய்யான நபி அல்ல. மேலும், அவர் சிலுவையில் மரணிக்காமல் இருப்பதை உறுதிசெய்து, இயற்கையான மரணத்தை அடையச் செய்ததன் மூலம் அவரைப் பற்றிய அனைத்து தவறான புரிதல்களையும் அல்லாஹ் நீக்கினான்.

சிலர் தவறாக, சில வசனங்கள் அல்லாஹ் வானங்களில் இருப்பதாக கூறுகின்றன என்று முயற்சிக்கிறார்கள். ஆனால், இதன் பொருள் அல்லாஹ் வேறு இடங்களில் இல்லை என்பதல்ல. அல்லாஹ் தான் எங்கும் இருக்கிறான்; அவன் எந்த ஓர் இடத்திற்கும் மட்டுப்படுத்தப்படவில்லை என்பதைத் தெளிவுபடுத்தியுள்ளான்.

அல்லாஹ் கூறுகிறான்:

وَإِذَا سَأَلَكَ عِبَادِي عَنِّي فَإِنِّي قَرِيبٌ ۖ أُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذَا دَعَانِ ۖ فَلْيَسْتَجِيبُوا لِي وَلْيُؤْمِنُوا بِي لَعَلَّهُمْ يَرْشُدُونَ

“எனது அடியார்கள் என்னைப் பற்றி உம்மிடம் கேட்டால், நிச்சயமாக நான் அருகில் இருக்கிறேன் என்று கூறுவீராக. அழைப்பவர் என்னை அழைக்கும்போது, அவருடைய பிரார்த்தனைக்கு நான் பதிலளிக்கிறேன். எனவே, அவர்கள் எனக்கு இணங்கட்டும்; என்னை நம்பிக்கை கொள்ளட்டும்; அவர்கள் நேர்வழி பெறக்கூடும்.” (அல்-பகரா 2:187)

அல்லாஹ் எவ்வளவு நெருக்கமாக இருக்கிறான் என்பதையும் திருக்குர்ஆனில் தெளிவுபடுத்தியுள்ளான். முஸ்லிம்களின் நம்பிக்கைகள் எவ்வாறு சீர்கெடக்கூடும் என்பதை அவன் அறிந்திருந்தான்.

அல்லாஹ் கூறுகிறான்:

وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ وَنَعْلَمُ مَا تُوَسْوِسُ بِهِ نَفْسُهُ ۖ وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنْ حَبْلِ الْوَرِيدِ

“நிச்சயமாக நாம் மனிதனைப் படைத்தோம். அவனுடைய உள்ளம் அவனுக்கு என்ன கிசுகிசுக்கிறது என்பதையும் நாம் அறிவோம். மேலும், அவனுடைய கழுத்திலுள்ள இரத்த நாளைவிடவும் நாம் அவனுக்கு மிக நெருக்கமாக இருக்கிறோம்.” (காஃப் 50:17)

அல்லாஹ் மேலும் கூறுகிறான்:

وَهُوَ اللَّهُ فِي السَّمَاوَاتِ وَفِي الْأَرْضِ ۖ يَعْلَمُ سِرَّكُمْ وَجَهْرَكُمْ وَيَعْلَمُ مَا تَكْسِبُونَ

“வானங்களிலும் பூமியிலும் அவனே அல்லாஹ். அவன் உங்கள் இரகசியத்தையும் உங்கள் வெளிப்படையானவற்றையும் அறிகிறான். மேலும், நீங்கள் சம்பாதிப்பதையும் அவன் அறிகிறான்.” (அல்-அன்ஆம் 6:4)

சிலர், இந்த வசனம் அல்லாஹ்வின் அறிவை மட்டுமே குறிப்பிடுகிறது என்று கூறுகிறார்கள். ஆனால், இந்த வசனத்தில் அவ்வாறு எங்கும் கூறப்படவில்லை. அல்லாஹ் அதைக் குறிப்பிட விரும்பியிருந்தால், அதைத் தெளிவுபடுத்தியிருப்பான். அல்லாஹ் வானங்களில் மட்டுமே இருக்கிறான் என்று கூறும் எந்த ஹதீஸும் அல்லது வசனமும் இல்லை.

அல்லாஹ் மேலும் கூறுகிறான்:

هُوَ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوَىٰ عَلَى الْعَرْشِ ۚ يَعْلَمُ مَا يَلِجُ فِي الْأَرْضِ وَمَا يَخْرُجُ مِنْهَا وَمَا يَنْزِلُ مِنَ السَّمَاءِ وَمَا يَعْرُجُ فِيهَا ۖ وَهُوَ مَعَكُمْ أَيْنَ مَا كُنْتُمْ ۚ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ

“ஆறு காலப்பகுதிகளில் வானங்களையும் பூமியையும் படைத்தவன் அவனே. பின்னர் அவன் அர்ஷின் மீது நிலைபெற்றான். பூமிக்குள் நுழைவதையும் அதிலிருந்து வெளிப்படுவதையும், வானத்திலிருந்து இறங்குவதையும் அதில் ஏறிச் செல்வதையும் அவன் அறிகிறான். நீங்கள் எங்கு இருந்தாலும் அவன் உங்களுடன் இருக்கிறான். நீங்கள் செய்பவற்றை அல்லாஹ் நன்கு பார்ப்பவனாக இருக்கிறான்.” (அல்-ஹதீத் 57:5)

மேலும்:

وَلِلَّهِ الْمَشْرِقُ وَالْمَغْرِبُ ۚ فَأَيْنَمَا تُوَلُّوا فَثَمَّ وَجْهُ اللَّهِ ۚ إِنَّ اللَّهَ وَاسِعٌ عَلِيمٌ

“கிழக்கும் மேற்கும் அல்லாஹ்வுக்கே உரியவை. ஆகவே, நீங்கள் எந்தப் பக்கமாகத் திரும்பினாலும், அங்கே அல்லாஹ்வின் முகம் உள்ளது. நிச்சயமாக அல்லாஹ் விசாலமானவனும் அனைத்தையும் அறிந்தவனுமாவான்.” (அல்-பகரா 2:116)

அஹ்மதியல்லாத முஸ்லிம்கள் ஈஸா (அலை) அவர்களின் ரஃபஅவை மட்டும் வேறுவிதமாக விளக்க முயற்சிக்கிறார்கள் என்பது தெளிவாகிறது. உடல்ரீதியான விண்ணேற்றம் என்ற கருத்து இல்லை என்பதை திருக்குர்ஆன் தெளிவாகக் கூறியுள்ளது.

அல்லாஹ் கூறுகிறான்:

أَوْ يَكُونَ لَكَ بَيْتٌ مِنْ زُخْرُفٍ أَوْ تَرْقَىٰ فِي السَّمَاءِ وَلَنْ نُؤْمِنَ لِرُقِيِّكَ حَتَّىٰ تُنَزِّلَ عَلَيْنَا كِتَابًا نَقْرَؤُهُ ۗ قُلْ سُبْحَانَ رَبِّي هَلْ كُنْتُ إِلَّا بَشَرًا رَسُولًا

وَمَا مَنَعَ النَّاسَ أَنْ يُؤْمِنُوا إِذْ جَاءَهُمُ الْهُدَىٰ إِلَّا أَنْ قَالُوا أَبَعَثَ اللَّهُ بَشَرًا رَسُولًا

“அல்லது உமக்கு தங்கத்தினால் ஆன ஒரு வீடு இருக்க வேண்டும்; அல்லது நீர் வானத்திற்கு ஏறிச் செல்ல வேண்டும். மேலும், நீர் எங்களுக்கு ஓர் ஏட்டை இறக்கி, அதை நாங்கள் வாசிக்கும் வரை உமது ஏற்றத்தை நாங்கள் நம்பமாட்டோம்.”

“கூறுவீராக: ‘என் இறைவன் பரிசுத்தமானவன். நான் ஒரு மனிதனாகவும், ஒரு தூதராகவும் அன்றி வேறில்லை.’”

“மேலும், அவர்களிடம் நேர்வழி வந்தபோது அவர்கள் நம்பிக்கை கொள்வதைத் தடுத்தது, ‘அல்லாஹ் ஒரு மனிதனையா தூதராக அனுப்பியிருக்கிறான்?’ என்று அவர்கள் கூறியதேயன்றி வேறில்லை.” (அல்-இஸ்ரா 17:94–95)

இந்த வசனம் மிகவும் தெளிவானது.

இறைநம்பிக்கையற்றவர்கள், ஹஸ்ரத் நபி முஹம்மது (ஸல்) அவர்களின் உண்மைத்தன்மையை நிரூபிப்பதற்காக ஓர் அத்தாட்சியைக் கேட்டார்கள். அவர்கள் கேட்ட அத்தாட்சி என்னவென்றால், நபி (ஸல்) அவர்கள் உடல்ரீதியாக வானங்களுக்குச் செல்ல வேண்டும் என்பதாகும். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், “என் இறைவன் பரிசுத்தமானவன்; நான் ஒரு மனிதனாகவும், ஒரு தூதராகவும் அன்றி வேறில்லை” என்று கூறினார்கள்.

இதன் மூலம், பூமியைச் சேர்ந்த ஒரு மனித உடலை அல்லாஹ் சொர்க்கத்திற்கு உடல்ரீதியாக எடுத்துச் செல்வது அவனுடைய வழக்கம் அல்ல என்பதை அவர்கள் நமக்குக் காட்டினார்கள்.

ஈஸா (அலை) அவர்கள் உடல்ரீதியாக வானங்களுக்குச் சென்றார்கள் என்பதை நாம் ஏற்றுக்கொண்டால், ஹஸ்ரத் நபி முஹம்மது (ஸல்) அவர்களின் இந்தப் பதிலை ஏற்றுக்கொள்ள முடியாது; மேலும், அது இஸ்லாத்திற்கு எதிரான ஒரு குற்றச்சாட்டாக மாறிவிடும்.

இரண்டாவதாக, அவ்வாறு ஏற்றுக்கொள்வது, ஈஸா (அலை) அவர்கள் மனிதரும் அல்ல, தூதரும் அல்ல என்ற கருத்தை ஏற்படுத்திவிடும் — அல்லாஹ் பாதுகாக்க வேண்டும். ஹஸ்ரத் நபி முஹம்மது (ஸல்) அவர்கள் மிஃராஜின் ஆன்மிகப் பயணத்திற்குச் சென்றபோதுகூட, பல நபிமார்களைச் சந்தித்ததாகவும், அவர்களைப் பற்றி அழகாக விவரித்ததாகவும் கூறப்படுகிறது. ஆனால், எந்த ஸஹீஹான ஹதீஸிலும்கூட, ஏன் பலவீனமான ஹதீஸில்கூட, அனைத்து நபிமார்களின் ஆன்மாக்களையும் சந்தித்ததாகவும், ஈஸா (அலை) அவர்களின் உடலைப் பார்த்ததாகவும் நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறவில்லை. 

அவர்கள் இந்த வேறுபாட்டைக் குறிப்பிடாதிருப்பது, அவர்கள் அனைத்து நபிமார்களையும் ஒரே நிலையிலேயே கண்டார்கள் என்பதைக் காட்டுகிறது. அல்லது, அனைத்து நபிமார்களும் உடல்ரீதியாக வானத்தில் இருந்திருக்க வேண்டும்; அல்லது அனைத்து நபிமார்களின் ஆன்மாக்களும் வானத்தில் இருந்திருக்க வேண்டும், மேலும் அவர்கள் அங்கே ஆன்மிக ரீதியில் இருந்திருக்க வேண்டும்.

ஹஸ்ரத் மிர்ஸா குலாம் அஹ்மத் (அலை) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

“பரிசுத்த திருக்குர்ஆன் எந்த இடத்திலும் ஈஸா (அலை) அவர்கள் உடல்ரீதியாக வானத்திற்கு உயர்த்தப்பட்டதாகக் குறிப்பிடவில்லை. அதற்கு மாறாக, அவருடைய மரணம் பல்வேறு இடங்களில் குறிப்பாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. அவற்றில் ஒன்றில் ஈஸா அவர்களே தமது மரணத்தை ஒப்புக்கொள்கிறார்கள்:

وَكُنْتُ عَلَيْهِمْ شَهِيدًا مَا دُمْتُ فِيهِمْ ۖ فَلَمَّا تَوَفَّيْتَنِي كُنْتَ أَنْتَ الرَّقِيبَ عَلَيْهِمْ ۚ وَأَنْتَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ

“நான் அவர்களிடையே இருந்த காலமெல்லாம் அவர்களைக் கண்காணிப்பவனாக இருந்தேன். ஆனால் நீ என்னை மரணிக்கச் செய்தபோது, நீயே அவர்களைக் கண்காணிப்பவனாக இருந்தாய். மேலும், நீ ஒவ்வொரு பொருளுக்கும் சாட்சியாக இருக்கிறாய்.”

அவருடைய மரணம் நிறுவப்பட்டுள்ளதால், இறந்துபோன அனைவருடைய உடல்களைப் போலவே அவருடைய உடலும் பூமியில் அடக்கம் செய்யப்பட்டிருக்க வேண்டும் என்பது பின்வருகிறது. பரிசுத்த திருக்குர்ஆன், வானத்திற்கு உயர்த்தப்பட்டது அவருடைய ஆன்மாவே அன்றி அவருடைய உடல் அல்ல என்பதைத் தெளிவாகக் கூறுகிறது. அதனால்தான், மேற்கூறப்பட்ட வசனத்தில் அவர் தமது மரணத்தைத் தெளிவாக ஒப்புக்கொண்டார்.

அவர் தமது உடலுடன் உயிருடன் வானத்திற்கு உயர்த்தப்பட்டிருந்தால், தமது மரணத்திற்குப் பிறகு பூமியிலிருந்து பிரிந்ததாக அவர் கூறியிருக்க மாட்டார். மேலும், அவருடைய ஆன்மா மட்டுமே வானத்திற்கு உயர்த்தப்பட்டிருந்தால், அவர் எவ்வாறு தமது உடலுடன் மீண்டும் இறங்க முடியும்?

அவர் தமது உடலுடன் வானத்திற்கு உயர்த்தப்பட்டார் என்று நாம் கருதினால், அனைத்து மனித மற்றும் விலங்கு உடல்களையும் போலவே அவரது உடலும் காலப்போக்கால் பாதிக்கப்பட வேண்டும் என்பதையும், ஒரு நாள் அவர் மரணிக்க வேண்டும் என்பதையும் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டியிருக்கும்.

ஆகவே, அவர் வானத்தில் தமது இயல்பான வாழ்நாளை நிறைவு செய்து மரணமடைந்திருக்கலாம்; பின்னர், மனித வாழ்க்கையை ஆதரிக்கக்கூடியதாகக் கருதப்படும் ஏதேனும் ஒரு கோளில் உள்ள ஒரு கல்லறையில் அவர் அடக்கம் செய்யப்பட்டிருக்கலாம்.

மறுபுறம், சாத்தியமற்ற ஒன்றை — அதாவது, அவர் இன்னும் உடல்ரீதியாக உயிருடன் இருக்கிறார் — என்று நாம் கருதினால், பல நூற்றாண்டுகள் கடந்துவிட்ட நிலையில் அவர் மிகுந்த முதுமையை அடைந்திருக்க வேண்டும்; மேலும், எந்தவொரு மார்க்கப் பணியையோ சேவையையோ செய்யும் நிலையில் அவர் இனி இருக்கமாட்டார்.

அத்தகைய நிலையில் அவர் பூமிக்கு இறங்குவது எந்தப் பயனையும் அளிக்காது; மாறாக, அது அவருக்கு தேவையற்ற துன்பத்தையே ஏற்படுத்தும்.”

— இஸாலா-ஏ-அவ்ஹாம், ரூஹானி கஸாயின், தொகுதி 3, பக்கங்கள் 125–127.

நன்றி: Ahmadi Answers