ஹஸ்ரத் முஹம்மத் முஸ்தஃபா ﷺ அவர்களுக்கு முன் அனைத்து தூதர்களும் மரணித்துவிட்டனர்

 

وَمَا مُحَمَّدٌ إِلَّا رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ ۚ أَفَإِنْ مَاتَ أَوْ قُتِلَ انْقَلَبْتُمْ عَلَىٰ أَعْقَابِكُمْ ۚ وَمَنْ يَنْقَلِبْ عَلَىٰ عَقِبَيْهِ فَلَنْ يَضُرَّ اللَّهَ شَيْئًا ۗ وَسَيَجْزِي اللَّهُ الشَّاكِرِينَ

மேலும் முஹம்மது ஒரு தூதர் மட்டுமே ஆவார். அவருக்கு முன் தோன்றிய எல்லாத் தூதர்களும் மரணமடைந்து விட்டனர். எனவே அவர் மரணமடைந்து விட்டாலோ அல்லது கொலை செய்யப்பட்டாலோ நீங்கள் உங்கள் குதிகால்களில் திரும்பிச் சென்று விடுவீர்களோ? தமது குதிகால்களில் திரும்பிச் சென்று விடுவோரால் ஒருபோதும் அல்லாஹ்வுக்குச் சிறு இழப்பையும் ஏற்படுத்த முடியாது. மேலும் அல்லாஹ் நன்றி செலுத்துவோருக்கு நிச்சயமாக நற்பலன் வழங்குவான். (அத்தியாயம் 3, வசனம் 145)

ஹஸ்ரத் நபிகள் நாயகம் முஹம்மத் ﷺ அவர்களுக்கு முன் வந்த அனைத்து நபிமார்களும் மரணித்துவிட்டார்கள் என்பதை அல்லாஹ் மிகத் தெளிவாக்கியுள்ளான்.

உஹுத் போரின் போது ஹஸ்ரத் நபிகள் நாயகம் ﷺ அவர்கள் கொல்லப்பட்டுவிட்டதாகப் பொய் வதந்திகள் பரப்பப்பட்டன. இந்த வசனம் அந்தச் சம்பவத்தைக் குறிப்பிட்டு, அந்த வதந்தி பொய் என்பதைத் தெளிவுபடுத்துகிறது. இருப்பினும், ஹஸ்ரத் நபிகள் நாயகம் ﷺ அவர்கள் கொல்லப்பட்டிருந்தாலும் கூட, நீங்கள் உங்கள் நம்பிக்கையை இழக்கக் கூடாது என்பதையும் இந்த வசனம் நமக்குக் கூறுகிறது. ஹஸ்ரத் நபிகள் நாயகம் ﷺ அவர்கள் ஒரு நபி மட்டுமே; அவருக்கு முன்னிருந்த பிற நபிமார்கள் மரணித்தது போல் அவரும் மரணிப்பார் என்பதை அல்லாஹ் தெளிவுபடுத்தினான். ஆனால் இஸ்லாத்தின் இறைவன் என்றென்றும் வாழ்பவன்.

'கலா' (خلت) என்ற வார்த்தையின் மீதான குற்றச்சாட்டு

இந்த வசனம் மிகவும் வலிமையானது மற்றும் ஹஸ்ரத் ஈஸா (அலை) உட்பட ஹஸ்ரத் முஹம்மத் முஸ்தஃபா ﷺ அவர்களுக்கு முன் வந்த அனைத்து தூதர்களின் மரணத்தையும் நிரூபிக்கிறது. அஹ்மதி அல்லாத முஸ்லிம்களால் இந்த வசனத்திற்குப் பதிலளிக்க முடியாததால், அவர்கள் "கலா" (خلت) என்ற வார்த்தையின் மீது தேவையற்ற விவாதத்தைத் தொடங்குகிறார்கள். முதலாவதாக, அல்லாஹ்வே கடந்து செல்வதற்கான இரண்டு சாத்தியமான வழிகளை விளக்குகிறான்: ஒன்று இயற்கை மரணம் அல்லது கொல்லப்படுவது. மூன்றாவது சாத்தியம் இருந்திருந்தால், அது குறிப்பிடப்பட்டிருக்கும். ஒரு மனிதன் இயற்கையாக மரணிப்பதன் மூலமோ அல்லது கொல்லப்படுவதன் மூலமோதான் கடந்து செல்கிறான் என்பதை அல்லாஹ் தெளிவுபடுத்துகிறான்; அல்லாஹ் கூறுவது போல்:

أَفَإِنْ مَاتَ أَوْ قُتِلَ

அவர் இறந்துவிட்டால் அல்லது கொல்லப்பட்டுவிட்டால்

குர்ஆனின் படி ஹஸ்ரத் ஈஸா (அலை) அவர்கள் கொல்லப்படவில்லை, எனவே அவர்கள் மரணித்திருக்கத்தான் வேண்டும்; ஏனெனில் அதுவே கடந்து செல்வதற்கான ஒரே இரண்டாவது வழியாகும். மேலும் அவர்களின் மரணம் குர்ஆனில் மற்ற எந்த நபியின் மரணத்தை விடவும் அதிகமாக ஆதரிக்கப்படுகிறது.

மனிதர்களுக்கு இறந்த காலத்தில் 'கலா' பயன்படுத்தப்படும்போது, அது ஒரு 'பௌதிக இடத்தை' சுட்டிக்காட்டும் குறிப்பிட்ட குறிப்பு எதுவுமில்லை என்ற நிபந்தனையுடன், எப்போதும் கடந்து செல்வதை, அதாவது மரணத்தையே குறிக்கும் என்பது நமது கூற்றாகும். ஓர் இடம் குறிப்பிடப்பட்டிருக்கக் கூடாது. உதாரணத்திற்கு சூரா அல்-பகராவில் அல்லாஹ் கூறுவது போல்:

وَإِذَا خَلَوْا إِلَىٰ شَيَاطِينِهِمْ

அதாவது, அவர்கள் தங்கள் தலைவர்களுடன் தனித்திருக்கும் போது அல்லது அவர்களிடம் ஒதுங்கும் போது (சூரா அல்-பகரா வசனம் 14)

இங்கே 'கலா' என்பதைத் தொடர்ந்து 'இலா' (إلى) வருகிறது. மேலும் ஒரு குறிப்பிட்ட பொருளை அடையாளம் காண 'இலா' அல்லது மற்றொரு வார்த்தை சேர்க்கப்படும் போது, அந்த வார்த்தை காலத்தில் கடந்து செல்வதையோ அல்லது ஒரே இடத்திலிருந்து மற்றொரு இடத்திற்குச் செல்வதையோ குறிக்கலாம். நாம் சமர்ப்பிக்கும் வசனத்தில், எந்தவொரு இடமும் குறிப்பிடப்படவில்லை, அல்லது பொருளை மாற்றக்கூடிய 'இலா' அல்லது 'ஃபீஹா' போன்ற எந்த முன்னிடைச்சொல்லும் இல்லை. உண்மையில், இங்கே இதன் பொருள் மரணம் அல்லது கொல்லப்படுவதுதான் என்றும், இதற்கு மூன்றாவது பொருள் எதுவும் இல்லை என்றும் அல்லாஹ்வே இந்த ஆயத்திற்கு தஃப்சீர் (விளக்கம்) செய்து விளக்குகிறான்.

"அவர் இறந்துவிட்டால் அல்லது கொல்லப்பட்டுவிட்டால்" என்று கூறி அல்லாஹ்வே இந்த ஆயாவிற்கு விளக்கம் அளித்துள்ள நிலையில், இதற்கு பதிலளிக்க அஹ்மதி அல்லாத முஸ்லிம்களிடம் வழியில்லாததால், அவர்கள் மரணத்தைத் தவிர வேறு பொருளில் 'கலா' பயன்படுத்தப்பட்டுள்ள திருக்குர்ஆன் வசனங்களை மேற்கோள் காட்ட முயல்கிறார்கள். இருப்பினும், அந்த அனைத்து வசனங்களிலும், ஒரு மனிதன் எழுவாய் (subject) ஆக இல்லை என்பதை நாம் நினைவில் கொள்ள வேண்டும்.

குர்ஆனிலிருந்து 'கலா' என்பதன் வரைவிலக்கணம்

மரணத்திற்காக திருக்குர்ஆன் இந்த வார்த்தையை மற்ற வசனங்களில் எவ்வாறு பயன்படுத்துகிறது என்பதைப் பார்ப்போம்:

تِلْكَ أُمَّةٌ قَدْ خَلَتْ ۖ لَهَا مَا كَسَبَتْ وَلَكُمْ مَا كَسَبْتُمْ ۖ وَلَا تُسْأَلُونَ عَمَّا كَانُوا يَعْمَلُونَ

அவர்கள் (தமது சகாப்தத்தை முழுமைப்படுத்தி) மரணமடைந்து விட்ட ஒரு சமுதாயத்தினர். அவர்கள் சம்பாதித்த(இலாபமும் நஷ்டமுமான)து அவர்களுக்கே. நீங்கள் சம்பாதித்த(இலாபமும் நஷ்டமுமான)து உங்களுக்கே. மேலும் அவர்கள் செய்தது பற்றி (எதுவும்) உங்களிடம் கேட்கப்படமாட்டாது. (அத்தியாயம் 2 வசனம் 135)

تِلْكَ أُمَّةٌ قَدْ خَلَتْ ۖ لَهَا مَا كَسَبَتْ وَلَكُمْ مَا كَسَبْتُمْ ۖ وَلَا تُسْأَلُونَ عَمَّا كَانُوا يَعْمَلُونَ

அவர்கள் (தமது சகாப்தத்தை முழுமை படுத்தி) மரணமடைந்து விட்ட ஒரு சமுதாயத்தினர். அவர்கள் சம்பாதித்த(இலாபமும் நஷ்டமுமான)து அவர்களுக்கே. நீங்கள் சம்பாதித்த(இலாபமும் நஷ்டமுமான)து உங்களுக்கே. மேலும் அவர்கள் செய்தது பற்றி உங்களிடம் கேட்கப்பட மாட்டாது.  (அத்தியாயம் 2 வசனம் 142)

مَا الْمَسِيحُ ابْنُ مَرْيَمَ إِلَّا رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ وَأُمُّهُ صِدِّيقَةٌ ۖ كَانَا يَأْكُلَانِ الطَّعَامَ ۗ انْظُرْ كَيْفَ نُبَيِّنُ لَهُمُ الْآيَاتِ ثُمَّ انْظُرْ أَنَّىٰ يُؤْفَكُونَ

மர்யமின் மகன் மிஸீஹ் ஒரு தூதரே அன்றி வேறில்லை. நிச்சயமாக அவருக்கு முன்னுள்ள தூதர்கள் மரணமடைந்து விட்டனர்²⁹. அவருடைய தாயார் நேர்மையான பெண்ணாக இருந்தார். அவர்கள் இருவரும் உணவு உண்டு வந்தனர்³⁰. அவர்களுடைய நன்மைக்காக அடையாளங்களை எவ்வாறு நாம் விளக்கிக் கூறுகின்றோம் என்பதையும், அவர்கள் எவ்வாறு திருப்படுகின்றனர் என்பதையும் பார்ப்பீராக (அத்தியாயம் 5 வசனம் 76)

كَذَٰلِكَ أَرْسَلْنَاكَ فِي أُمَّةٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهَا أُمَمٌ لِتَتْلُوَ عَلَيْهِمُ الَّذِي أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ وَهُمْ يَكْفُرُونَ بِالرَّحْمَٰنِ ۚ قُلْ هُوَ رَبِّي لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْهِ مَتَابِ

இவ்வாறே, ஒரு சமுதாயத்திடம் நாம் உம்மை அனுப்பினோம். இதற்கு முன்னர் பல சமுதாயங்கள் (வரவிருப்பவர்களை எதிர்பார்த்தவர்களாய் ) சென்றுள்ளனர். நாம் உமக்கு வஹி மூலம் அறிவித்தவற்றை இவர்களுக்கு ஓதிக் காண்பிப்பீராக. இவர்கள் அளவற்ற அருளாளனை மறுக்கின்றனர். கூறுவீராக: அவனே என் இறைவன். அவனையன்றி வணக்கத்திற்குரியவன் இல்லை. நான் அவனிடமே நம்பிக்கை வைத்துள்ளேன். மேலும் (எப்போதும்) நான் அவனிடமே திரும்புகிறேன். (அத்தியாயம் 13 வசனம் 31)

وَقَيَّضْنَا لَهُمْ قُرَنَاءَ فَزَيَّنُوا لَهُمْ مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَحَقَّ عَلَيْهِمُ الْقَوْلُ فِي أُمَمٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِمْ مِنَ الْجِنِّ وَالْإِنْسِ ۖ إِنَّهُمْ كَانُوا خَاسِرِينَ

இவர்களுக்கு முன்னுள்ளவற்றையும், இவர்களுக்குப் பின்னுள்ளவற்றையும் (அதாவது இவர்களின் செயல்களை) இவர்களுக்கு அழகு வாய்ந்தவையாக்கிக் காட்டும் தோழர்களை இவர்களுக்கு நாம் ஏற்படுத்தியுள்ளோம். மேலும் இவர்களுக்கு முன் சென்ற பெரியவர்கள், பொதுமக்கள் ஆகியோரின் சமுதாயத்திற்கு எதிராக வழங்கப்பட்ட அதே தீர்ப்பு இவர்களுக்கு எதிராகவும் வழங்கப்பட்டது. (அதாவது) நிச்சயமாக அவர்கள் இழப்பிற்குரியோராவர். (அத்தியாயம் 41 வசனம் 26)

وَالَّذِي قَالَ لِوَالِدَيْهِ أُفٍّ لَكُمَا أَتَعِدَانِنِي أَنْ أُخْرَجَ وَقَدْ خَلَتِ الْقُرُونُ مِنْ قَبْلِي وَهُمَا يَسْتَغِيثَانِ اللَّهَ وَيْلَكَ آمِنْ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ فَيَقُولُ مَا هَٰذَا إِلَّا أَسَاطِيرُ الْأَوَّلِينَ

ஆனால் தன் பெற்றோரிடம்: உங்கள் இருவரைப் பற்றியும் அந்தோ பரிதாபம்! எனக்கு முன்னர் ஏற்கனவே பல தலைமுறையினர் இறந்து போய் (அவர்களுள் எவரும் உயிர் பெற்று வராமல்) இருக்க, நான் ( மீண்டும் உயிர்ப்பிக்கப்பட்டு, பூமியிலிருந்து) வெளியேற்றப்படுவேன் என்று நீங்கள் என்னைப் பயமுறுத்துகின்றீர்களா என்று கூறுபவனும் உள்ளான். அவ்விருவரும் அல்லாஹ்விடம் முறையீடு செய்து (அந்த மகனிடம்) உன் மீது ஆழ்ந்த வருத்தமே (ஏற்படுகின்றது). இறைவன் மீது நம்பிக்கை கொள். அல்லாஹ்வின் வாக்குறுதி உண்மையானதே என்று கூறுகின்றனர். ஆனால் அவன், இவை முன்னோர்களின் கட்டுக்கதைகளேயாகும் என்றே கூறுகிறான்.  (அத்தியாயம் 46 வசனம் 18)

أُولَٰئِكَ الَّذِينَ حَقَّ عَلَيْهِمُ الْقَوْلُ فِي أُمَمٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِمْ مِنَ الْجِنِّ وَالْإِنْسِ ۖ إِنَّهُمْ كَانُوا خَاسِرِينَ

இவர்களுக்கு முன் சென்ற பெரியவர்கள், பொதுமக்கள் ஆகியோரின் சமுதாயங்களுக்கு எதிராக வழங்கப்பட்ட அதே தீர்ப்பு, இவர்களுக்கு எதிராகவும் வழங்கப்பட்டது. (அதாவது) நிச்சயமாக அவர்கள் இழப்புக்குரியோராவார்கள். (அத்தியாயம் 46 வசனம் 19)

وَاذْكُرْ أَخَا عَادٍ إِذْ أَنْذَرَ قَوْمَهُ بِالْأَحْقَافِ وَقَدْ خَلَتِ النُّذُرُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهِ أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا اللَّهَ إِنِّي أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ

ஆதுடைய சகோதரரை (ஹூதை) நீர் நினைத்துப் பார்ப்பீராக. அவர் தமது சமுதாயத்தினரை மணற்குவியல்களுக்கிடையே5 எச்சரித்தார். அவருக்கு முன்னரும், அவருக்குப் பின்னரும் எச்சரிக்கை செய்பவர்கள், 'நீங்கள் அல்லாஹ்வையன்றி வேறெவரையும் வணங்காதீர்கள்; மாபெரும் ஒரு நாளின் தண்டனையைப் பற்றி நான் உங்களுக்காக அஞ்சுகிறேன்' என்று (கூறிச்) சென்றுள்ளனர்.  (அத்தியாயம் 46 வசனம் 22)

فَهَلْ يَنْتَظِرُونَ إِلَّا مِثْلَ أَيَّامِ الَّذِينَ خَلَوْا مِنْ قَبْلِهِمْ ۚ قُلْ فَانْتَظِرُوا إِنِّي مَعَكُمْ مِنَ الْمُنْتَظِرِينَ

பின்னர் அவர்கள் தங்களுக்கு முன்னர் சென்று விட்டவர்களின் (தண்டனை) நாட்களைப் போன்ற நாட்களைத் தவிர வேறெதனை எதிர்ப்பார்த்துக் கொண்டிருக்கின்றனர்? நீர் அவர்களிடம் கூறுவீராக: நீங்கள் எதிர்பார்த்திருங்கள், நிச்சயமாக நானும் உங்களுடன் எதிர்பார்ப்பவர்களுள் ஒருவனாக இருகின்றேன்.

(அத்தியாயம் 10 வசனம் 103)

وَلَقَدْ أَنْزَلْنَا إِلَيْكُمْ آيَاتٍ مُبَيِّنَاتٍ وَمَثَلًا مِنَ الَّذِينَ خَلَوْا مِنْ قَبْلِكُمْ وَمَوْعِظَةً لِلْمُتَّقِينَ

நாம் உங்களுக்கு மிகத் தெளிவான அடையாளங்களை இறக்கியுள்ளோம். மேலும் உங்களுக்கு முன்னர் வாழ்ந்து சென்றவர்களின் நிலைகளையும், இறையச்சமுடையவர்களுக்கு வேண்டிய அறிவுரைகளையும் இறக்கியுள்ளோம்.  (அத்தியாயம் 24 வசனம் 35)

مَا كَانَ عَلَى النَّبِيِّ مِنْ حَرَجٍ فِيمَا فَرَضَ اللَّهُ لَهُ ۖ سُنَّةَ اللَّهِ فِي الَّذِينَ خَلَوْا مِنْ قَبْلُ ۚ وَكَانَ أَمْرُ اللَّهِ قَدَرًا مَقْدُورًا

அல்லாஹ், நபிக்குக் கடமையாக்கியுள்ள (எந்தக் கட்டளையையும் நிறைவேற்றுவ)தில் அவர் மீது குற்றமில்லை. முன் சென்றவர்களிடமும் அல்லாஹ்வின் நடைமுறை இதுவேயாகும். அல்லாஹ்வின் கட்டளை தீர்மானிக்கப்பட்ட ஒன்றாகும். (எவராலும் அதனை மாற்ற முடியாது). (அத்தியாயம் 33 வசனம் 39)

சஹாபாக்களின் முதல் இஜ்மா (ஏகோபித்த முடிவு) 'கலா' என்பது மரணத்தைக் குறிக்கிறது என்பதை நிரூபிக்கிறது

மேற்கண்ட வசனங்களிலிருந்து, அனைத்து வசனங்களும் நமது கருத்தையே ஆதரிக்கின்றனவே தவிர, நமது எதிராளிகளின் கருத்தை அல்ல என்பதை நாம் காண்கிறோம். மேலும், நமது தலைவர் ஹஸ்ரத் முஹம்மத் ﷺ அவர்களின் மரணத்தின் போது நிகழ்ந்த சஹாபாக்களின் முதல் 'இஜ்மா' (ஏகோபித்த முடிவு), ஹஸ்ரத் ஈஸா (அலை) மரணமடைந்துவிட்டார் என்பதை நிரூபிப்பது மட்டுமல்லாமல், இந்த இடத்தில் 'கலத்' (خَلَتْ) என்பதன் பொருள் மரணத்தைத் தவிர வேறில்லை என்பதையும் நிரூபிக்கிறது:

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ بِلاَلٍ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَاتَ وَأَبُو بَكْرٍ بِالسُّنْحِ ـ قَالَ إِسْمَاعِيلُ يَعْنِي بِالْعَالِيَةِ ـ فَقَامَ عُمَرُ يَقُولُ وَاللَّهِ مَا مَاتَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم‏.‏ قَالَتْ وَقَالَ عُمَرُ وَاللَّهِ مَا كَانَ يَقَعُ فِي نَفْسِي إِلاَّ ذَاكَ وَلَيَبْعَثَنَّهُ اللَّهُ فَلَيَقْطَعَنَّ أَيْدِيَ رِجَالٍ وَأَرْجُلَهُمْ‏.‏ فَجَاءَ أَبُو بَكْرٍ فَكَشَفَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَبَّلَهُ قَالَ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي طِبْتَ حَيًّا وَمَيِّتًا، وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لاَ يُذِيقُكَ اللَّهُ الْمَوْتَتَيْنِ أَبَدًا‏.‏ ثُمَّ خَرَجَ فَقَالَ أَيُّهَا الْحَالِفُ عَلَى رِسْلِكَ‏.‏ فَلَمَّا تَكَلَّمَ أَبُو بَكْرٍ جَلَسَ عُمَرُ‏.‏ فَحَمِدَ اللَّهَ أَبُو بَكْرٍ وَأَثْنَى عَلَيْهِ وَقَالَ أَلاَ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ مُحَمَّدًا صلى الله عليه وسلم فَإِنَّ مُحَمَّدًا قَدْ مَاتَ، وَمَنْ كَانَ يَعْبُدُ اللَّهَ فَإِنَّ اللَّهَ حَىٌّ لاَ يَمُوتُ‏.‏ وَقَالَ ‏{‏إِنَّكَ مَيِّتٌ وَإِنَّهُمْ مَيِّتُونَ‏}‏ وَقَالَ ‏{‏وَمَا مُحَمَّدٌ إِلاَّ رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ أَفَإِنْ مَاتَ أَوْ قُتِلَ انْقَلَبْتُمْ عَلَى أَعْقَابِكُمْ وَمَنْ يَنْقَلِبْ عَلَى عَقِبَيْهِ فَلَنْ يَضُرَّ اللَّهَ شَيْئًا وَسَيَجْزِي اللَّهُ الشَّاكِرِينَ‏}‏ قَالَ فَنَشَجَ النَّاسُ يَبْكُونَ ـ قَالَ ـ وَاجْتَمَعَتِ الأَنْصَارُ إِلَى سَعْدِ بْنِ عُبَادَةَ فِي سَقِيفَةِ بَنِي سَاعِدَةَ فَقَالُوا مِنَّا أَمِيرٌ وَمِنْكُمْ أَمِيرٌ، فَذَهَبَ إِلَيْهِمْ أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ وَأَبُو عُبَيْدَةَ بْنُ الْجَرَّاحِ، فَذَهَبَ عُمَرُ يَتَكَلَّمُ فَأَسْكَتَهُ أَبُو بَكْرٍ، وَكَانَ عُمَرُ يَقُولُ وَاللَّهِ مَا أَرَدْتُ بِذَلِكَ إِلاَّ أَنِّي قَدْ هَيَّأْتُ كَلاَمًا قَدْ أَعْجَبَنِي خَشِيتُ أَنْ لاَ يَبْلُغَهُ أَبُو بَكْرٍ، ثُمَّ تَكَلَّمَ أَبُو بَكْرٍ فَتَكَلَّمَ أَبْلَغَ النَّاسِ فَقَالَ فِي كَلاَمِهِ نَحْنُ الأُمَرَاءُ وَأَنْتُمُ الْوُزَرَاءُ‏.‏ فَقَالَ حُبَابُ بْنُ الْمُنْذِرِ لاَ وَاللَّهِ لاَ نَفْعَلُ، مِنَّا أَمِيرٌ وَمِنْكُمْ أَمِيرٌ‏.‏ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ لاَ، وَلَكِنَّا الأُمَرَاءُ وَأَنْتُمُ الْوُزَرَاءُ هُمْ أَوْسَطُ الْعَرَبِ دَارًا، وَأَعْرَبُهُمْ أَحْسَابًا فَبَايِعُوا عُمَرَ أَوْ أَبَا عُبَيْدَةَ‏.‏ فَقَالَ عُمَرُ بَلْ نُبَايِعُكَ أَنْتَ، فَأَنْتَ سَيِّدُنَا وَخَيْرُنَا وَأَحَبُّنَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم‏.‏ فَأَخَذَ عُمَرُ بِيَدِهِ فَبَايَعَهُ، وَبَايَعَهُ النَّاسُ، فَقَالَ قَائِلٌ قَتَلْتُمْ سَعْدَ بْنَ عُبَادَةَ‏.‏ فَقَالَ عُمَرُ قَتَلَهُ اللَّهُ‏.‏

நபி(ஸல்) அவர்களின் துணைவியாரான ஆயிஷா(ரலி) அறிவித்தார்.
(என் தந்தை) அபூ பக்ர்(ரலி) (பனூ ஹர்ஸ் குலத்தாரின் இல்லங்கள் அமைந்துள்ள) ‘ஸுன்ஹ்’ என்னுமிடத்தில் இருந்து கொண்டிருந்தபோது இறைத்தூதர்(ஸல்) அவர்கள் இறப்பெய்தினார்கள். – அறிவிப்பாளர் இஸ்மாயீல்(ரஹ்), ‘அதாவது ஆலியாவில்’ என்று கூறினார்.
அப்போது உமர்(ரலி) எழுந்து, ‘அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! இறைத்தூதர்(ஸல்) அவர்கள் இறக்கவில்லை. என் உள்ளத்தில் அப்படித்தான் – நபி(ஸல்) அவர்கள் இறக்கவில்லை என்றே – தோன்றுகிறது. அவர்களை அல்லாஹ் (இப்போதே) நிச்சயம் எழுந்திருக்கச் செய்வான். அப்போது அவர்கள் (நபி – ஸல்- அவர்கள் இறந்துவிட்டார்கள் என்று கூறிய) பலரின் கைகளையும் கால்களையும் துண்டிப்பார்கள்’ என்று கூறினார்கள். அபூ பக்ர்(ரலி) (அங்கே) வந்து அல்லாஹ்வின் தூதரைப் போர்த்தியிருந்த போர்வையை விலக்கி அவர்களை (நெற்றியில்) முத்தமிட்டு, ‘தங்களுக்கு என் தந்தையும் என் தாயும் அர்ப்பணமாகட்டும்! நீங்கள் உயிராயிருந்த போதும் நறுமணம் கமழ்ந்தீர்கள். இறந்த நிலையிலும் மணம் கமழ்கிறீர்கள். என் உயிரைத் தன் கையில் வைத்திருப்பவன் மீதும் ஆணையாக! அல்லாஹ் ஒருபோதும் இரண்டு மரணங்களை உங்களை சுவைக்கச் செய்யமாட்டார்கள்’ என்று சொல்லிவிட்டு வெளியேறினார்கள். (வெளியே வந்தபின் உமர் அவர்களை நோக்கி,) ‘(நபி – ஸல் – அவர்கள் இறக்கவில்லையென்று) சத்தியம் செய்பவரே! நிதானமாயிருங்கள்’ என்று கூறினார்கள். அபூ பக்ர்(ரலி) பேசியபோது உமர்(ரலி) அமர்ந்தார்கள். 

 

அப்போது, அபூ பக்ர்(ரலி) அல்லாஹ்வைப் புகழ்ந்து அவனைப் போன்றிவிட்டு, ‘முஹம்மத்(ஸல்) அவர்களை வணங்கிக் கொண்டிருந்தவர், முஹம்மத்(ஸல்) அவர்கள் இறந்துவிட்டார்கள் என்பதை அறிந்து கொள்ளட்டும். அல்லாஹ்வை வணங்கிக் கொண்டிருந்தவர்’ அல்லாஹ் (என்றும்) உயிர் வாழ்பவன்; அவன் இறக்கமாட்டான் என்பதைப் புரிந்து கொள்ளட்டும்’ என்று கூறினார்கள். மேலும், ‘நிச்சயமாக நீர் (ஒரு நாள்) மரணமடைவீர்; நிச்சயமாக அவர்களும் மரணமடைவார்கள். என்னும் (திருக்குர்ஆன் 39:31-ம்) இறை வசனத்தையும், ‘மேலும் முஹம்மது ஒரு தூதர் மட்டுமே ஆவார். அவருக்கு முன் தோன்றிய எல்லாத் தூதர்களும் மரணமடைந்து விட்டனர். எனவே அவர் மரணமடைந்து விட்டாலோ அல்லது கொலை செய்யப்பட்டாலோ நீங்கள் உங்கள் குதிகால்களில் திரும்பிச் சென்று விடுவீர்களோ? தமது குதிகால்களில் திரும்பிச் சென்று விடுவோரால் ஒருபோதும் அல்லாஹ்வுக்குச் சிறு இழப்பையும் ஏற்படுத்த முடியாது. மேலும் அல்லாஹ் நன்றி செலுத்துவோருக்கு நிச்சயமாக நற்பலன் வழங்குவான்’ என்னும் (திருக்குர்ஆன் 3:145-ம்) இறை வசனத்தையும் ஓதினார்கள். உடனே மக்கள் (துக்கத்தால் தொண்டையடைக்க) விம்மியழுதார்கள். அன்சாரிகள் (தம்) ‘பனூ சாஇதா’ சமுதாயக் கூடத்தில் ஒன்று கூடி (தம் தலைவர்) ஸஅத் இப்னு உபாதா(ரலி) அவர்களிடம், ‘எங்களில் ஒரு தலைவர்; உங்களில் ஒரு தலைவர் (ஆக இருவரைத் தேர்ந்தெடுத்துக் கொள்வோம்’ என்று முஹாஜிர்களிடம் சொல்வோம்)’ என்று பேசிக்கொண்டார்கள். அப்போது அபூ பக்ர், உமர் இப்னு கத்தாப், அபூ உபைதா இப்னு ஜர்ராஹ்(ரலி) ஆகியோர் (ஆட்சித் தலைவரை முடிவு செய்ய) அன்சாரிகளிடம் வந்தனர். உமர்(ரலி) பேசப் போனார்கள். உடனே அவர்களை அபூ பக்ர்(ரலி) மெளனமாக இருக்கச் சொல்லிவிட்டார்கள். (இதைப் பிற்காலத்தில் நினைவு கூரும் போது) உமர் அவர்கள், ‘அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! நான் பேச முயன்றது எதற்காக என்றால், நான் எனக்குப் பிடித்த பேச்சு ஒன்றைத் தயாரித்து வைத்திருந்தேன். அபூ பக்ர் அவர்கள் அந்த அளவிற்குப் பேச மாட்டார்கள் என்று நான் அஞ்சினேன். எனவேதான் நான் பேச முயன்றேன்’ என்று கூறி வந்தார்கள்.
பிறகு, அபூ பக்ர்(ரலி) பேசினார்கள். மக்களிலேயே உரை நயம் மிக்கவர்களாக அவர்கள் பேசினார்கள். அவர்கள் தம் பேச்சில், ‘(குறைஷிகளாகிய) நாங்கள் ஆட்சித் தலைவர்களாயிருப்போம்; (அன்சாரிகளான) நீங்கள் அமைச்சர்களாயிருங்கள்’ என்று கூறினார்கள். உடனே, (அன்சாரியான) ஹுபாப் இப்னு முன்திர்(ரலி), ‘இல்லை! அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! நாங்கள் இதற்கு ஒப்புக் கொள்ள மாட்டோம். எங்களிடையேயிருந்து ஒரு தலைவரும் (தேர்ந்தெடுத்துக் கொள்வோம்) என்று கூறினார்கள். அதற்கு அபூ பக்ர்(ரலி), ‘இல்லை; நாங்களே தலைவர்களாயிருப்போம். நீங்கள் அமைச்சர்களாயிருங்கள். ஏனெனில், குறைஷிகள் தாம் அரபுகளில் சிறந்த ஊரை (மக்காவை)ச் சேர்ந்தவர்களும், சிறந்த செயல்திறன் மிக்கவர்களும்ஆவர். எனவே, உமர் இப்னு கத்தாப், அல்லது அபூ உபைதா இப்னு அல்ஜர்ராஹ்விற்கு (தலைமைக்கான) விசுவாசப் பிரமாணம் செய்யுங்கள்’ என்று கூறினார்கள். அப்போது உமர்(ரலி), ‘இல்லை’ நாங்கள் உங்களிடமே விசுவாசப் பிரமாணம் செய்கிறோம். நீங்கள் எங்கள் தலைவர்; எங்களில் சிறந்தவர்; எங்களிடையே அல்லாஹ்வின் தூதருக்கு மிகவும் பிரியமாயிருந்தவர்கள்’ என்று சொல்லிவிட்டு, அவர்களின் கரத்தைப் பிடித்து அவர்களிடம் விசுவாசப் பிரமாணம் செய்தார்கள். மக்களும் அபூ பக்ர்(ரலி) அவர்களிடம் விசுவாசப் பிரமாணம் செய்தார்கள். அப்போது ஒருவர், ‘ஸஅத் இப்னு உபாதா அவர்களை(ப் புறக்கணித்து அவரின் கருத்தை) நீங்கள் கொன்று விட்டீர்கள்’ என்று கூறினார். அதற்கு உமர்(ரலி), ‘அல்லாஹ் தான் அவரைக் கொன்றுவிட்டான்’ என்று பதில் கூறினார்கள். (ஸஹீஹ் அல் புகாரி, ஹதீஸ் #3667, 3668)

ஹஸ்ரத் உமர் (ரழி) அவர்கள் நபிகள் நாயகம் ﷺ மரணிக்கவில்லை என்று நம்பினார்கள், மேலும் நபிகள் நாயகம் ﷺ அவர்களின் மரணத்தை நிரூபிக்க ஹஸ்ரத் அபூபக்கர் (ரழி) ஓதிய வசனம், 'கலத்' என்ற வார்த்தையைப் பயன்படுத்தும் அத்தியாயம் 3 வசனம் 145 ஆகும். ஹஸ்ரத் உமர் (ரழி) அவர்களோ அல்லது வேறு ஏதேனும் தோழரோ ஹஸ்ரத் ஈஸா (அலை) அவர்கள் வானங்களில் உயிருடன் இருப்பதாக நம்பியிருந்தால், அவர்கள் ஹஸ்ரத் அபூபக்கர் (ரழி) அவர்களுக்குப் பதிலாக இதைக் சுட்டிக்காட்டியிருப்பார்கள். அப்படி யாரும் எதுவும் கூறவில்லை, இது இந்த இஜ்மாவிற்குப் பிறகு அவர்களில் எவருக்கும் அப்படிப்பட்ட நம்பிக்கை இருக்கவில்லை என்பதை நிரூபிக்கிறது.

சஹாபாக்களின் மிக முதல் ஏகோபித்த முடிவு (இஜ்மா), ஹஸ்ரத் ஈஸா (அலை) அவர்கள் மரணித்துவிட்டார்கள் என்பதையும், இந்தச் சூழலில் 'கலத்' என்பதன் பொருள் மரணத்தைத் தவிர வேறில்லை என்பதையும் நிரூபிக்கிறது. ஹஸ்ரத் உமர் (ரழி) அவர்கள் மிகவும் மனமுடைந்து, தன்னைக் கட்டுப்படுத்த முடியாமல் தரையில் விழுந்தார்கள்.

நூல்களிலிருந்து அறிவிக்கப்படுகிறது:

فَعَقِرْتُ حَتَّى مَا تُقِلُّنِي رِجْلَايَ وَحَتَّى أَهْوَيْتُ إِلَى الْأَرْضِ حِينَ سَمِعْتُهُ تَلَاهَا ، عَلِمْتُ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ مَاتَ

"எனவே, அதிர்ச்சியடைந்தேன். அப்போது என் கால்களால் என் (உடல்) சுமையை தாங்க முடியவில்லை. அபூ பக்ர்(ரலி) ஓதிக்காட்டிய இவ்வசனத்தைக் கேட்டு நபி(ஸல்) அவர்கள் இறந்துவிட்டார்கள் என்பதை உணர்ந்து நான் தரையில் விழுந்துவிட்டேன்." (ஸஹீஹ் அல் புகாரி, ஹதீஸ் #4454)

மேலும், ஹஸ்ரத் ஈஸா (அலை) விஷயத்தில் இன்றைய முஸ்லிம்கள் கொண்டிருக்கும் நம்பிக்கையைப் போன்ற ஒரு நம்பிக்கையைத்தான் ஹஸ்ரத் உமர் (ரழி) அவர்களும் ஹஸ்ரத் நபிகள் நாயகம் ﷺ அவர்கள் விஷயத்தில் கொண்டிருந்தார்கள் என்பதைக் காண்கிறோம். ஹஸ்ரத் நபிகள் நாயகம் ﷺ அவர்கள் மீண்டும் திரும்பி வந்து நயவஞ்சகர்களைக் கொல்வார்கள் என்று ஹஸ்ரத் உமர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், இது நிச்சயமாக அவர் அதிர்ச்சியில் இருந்ததால் மட்டுமே கூறப்பட்டது.

அதே அறிவிப்பு பின்வருமாறு கூறுகிறது:

حَتَّى تَلاَهَا أَبُو بَكْرٍ، فَتَلَقَّاهَا مِنْهُ النَّاسُ كُلُّهُمْ فَمَا أَسْمَعُ بَشَرًا مِنَ النَّاسِ إِلاَّ يَتْلُوهَا

"...அபூ பக்ர்(ரலி) இவ்வசனத்தை அங்கு ஓதிக்காட்டும் வரை, அல்லாஹ் அருளிய இவ்வசனத்தை இதற்கு முன்னர் அறியாதவர்கள் போன்றும், அபூ பக்ர்(ரலி) மூலமாகத்தான் இதை அவர்கள் அறிந்தது போன்றும் இதனை ஓதக் கேட்ட மக்கள் யாவரும் இதனைத் திரும்பத் திரும்ப ஓதிக் கொண்டேயிருந்தார்கள்." (ஸஹீஹ் அல் புகாரி, ஹதீஸ் #4452, 4453)

இந்த நம்பிக்கையில் முழுமையான இஜ்மா இருந்தது என்பதை இது மேலும் நிரூபிக்கிறது. "இல்லை அபூபக்கர்! ஹஸ்ரத் ஈஸா (அலை) இன்னும் வானங்களில் உயிருடன் இருக்கிறார்" என்று எந்தவொரு தோழரும் மாறுபடவோ அல்லது ஆட்சேபனை எழுப்பவோ துணியவில்லை. அஹ்மதி அல்லாத முஸ்லிம்கள் சில கூற்றுகளை மேற்கோள் காட்ட முயல்கிறார்கள், ஆனால் அவை அனைத்தும் புனையப்பட்டவை மற்றும் மேற்கோள் காட்டப்பட்டாலும் அவர்களின் சொந்தக் கருத்தையே பொய்யாக்குகின்றன. காரணம், அந்த அறிவிப்புகள் (அவை ஆதாரபூர்வமானவை அல்ல) ஹஸ்ரத் ஈஸா (அலை) மேலே உயர்த்தப்பட்டது போல் ஹஸ்ரத் நபிகள் நாயகம் ﷺ அவர்களும் உயர்த்தப்பட்டுள்ளதாகக் கூறுகின்றன. இது ஈஸா (அலை) அவர்களின் மரணத்தையும் நிரூபிக்கும், ஏனெனில் நபிகள் நாயகம் ﷺ அவர்கள் பௌதிகமாக வானங்களில் இருக்காமல் பூமியில்தான் இருந்தார்கள்.

ஹஸ்ரத் ஈஸா (அலை) வானங்களில் உயிருடன் இருப்பது தொடர்பாக சில தோழர்களுக்குக் கூறப்படும் வேறு எந்த பாரம்பரியத்திற்கும் இரண்டு சாத்தியங்கள் மட்டுமே உள்ளன. முதலாவது, அத்தகைய நம்பிக்கை இந்த இஜ்மாவிற்கு முன்பே அவர்களால் சொல்லப்பட்டிருக்க வேண்டும், இரண்டாவதாக, இது அதற்குப் பிறகு நடந்ததாக இருந்தால், இந்த பாரம்பரியங்கள் ஆதாரபூர்வமானவை அல்ல, மேலும் அவை திருக்குர்ஆன் மற்றும் பிற ஸஹீஹ் ஹதீஸ்களுக்கு மட்டுமல்லாமல், சஹாபாக்களின் இஜ்மாவிற்கும் முரணானவை.

மற்றொரு முக்கியமான விஷயம் என்னவென்றால், சஹாபாக்கள் இந்தச் சம்பவத்திற்குப் பிறகு சொற்பொழிவுகள் ஆற்றினார்கள், மேலும் ஹஸ்ரத் ஈஸா (அலை) அவர்களின் மரணத்தைப் பெயர் சொல்லிக் குறிப்பிடும் அளவுக்குச் சென்றார்கள். தாரீக்-ஏ-தபரியில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது:

حدثنا عبيد الله ، قال : أخبرنا عمي ، قال : أخبرنا سيف ، عن إسماعيل بن مسلم ، عن الحسن بن أبي الحسن ، قال… فقالت عبد القيس : لو كان محمد نبياً لما مات ؛ وارتدوا ، وبلغه ذلك فبعث فيهم فجمعهم ، ثم قام فخطبهم ، فقال : يا معشر عبد القيس ؛ إني سائلكم عن أمر فأخبروني به إن علمتموه ولا تجيبوني إن لم تعلموا . قالوا : سل عما بدا لك ، قال : تعلمون أنه كان لله أنبياء فيما مضى ؟ قالوا : نعم ، قال : تعلمونه أو ترونه ؟ قالوا : لا بل نعلمه ، قال : فما فعلوا ؟ قالوا : ماتوا ، قال : فإن محمداً صلى الله عليه وسلم مات كما ماتوا ، وأنا أشهد أن لا إله إلا الله وأن محمداً عبده ورسوله ، قالوا : ونحن نشهد أن لا إله إلا الله وأن محمداً عبده ورسوله ؛ وأنك سيدنا وأفضلنا

உபைதுல்லா நமக்கு அறிவித்தார், அவர் கூறினார்: "எனது மாமா கூறினார்: சைஃப் (பின் உமர்) இஸ்மாயில் பின் முஸ்லிமிடமிருந்தும், (அவர்) ஹஸன் பின் அபி ஹஸனிடமிருந்தும் அறிவித்தார், அவர் கூறினார்: ... அப்த் அல்-கைஸ் கூட்டத்தினர்: "முஹம்மத் ஒரு நபியாக இருந்தால், அவர் ஏன் மரணித்தார்?" என்று கூறி, அவர்கள் மதம் மாறினார்கள். இந்த செய்தி அவருக்கு (ஜாருத்) எட்டியது. எனவே, அவர் அவர்களிடம் சென்று அவர்களைச் சந்தித்தார், பின்னர் அவர்கள் முன் நின்று உரையாற்றினார்: 'ஓ அப்த் அல்-கைஸ் மக்களே, நான் உங்களிடம் ஒரு விஷயத்தைக் கேட்கிறேன், அது உங்களுக்குத் தெரிந்தால் எனக்குப் பதிலளியுங்கள், தெரியாவிட்டால் பதிலளிக்க வேண்டாம்.' அவர்கள் கூறினார்கள்: "உங்களுக்குத் தோன்றியதைக் கேளுங்கள்!". அவர் கூறினார்: "கடந்த காலத்தில் அல்லாஹ்வுக்கு நபிமார்கள் இருந்தார்கள் என்பதை நீங்கள் அறிவீர்களா?" அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஆம்". அவர் கூறினார்: "அதை நீங்கள் அறிவீர்களா அல்லது பார்க்கிறீர்களா?" அவர்கள் பதிலளித்தார்கள்: "இல்லை, நாங்கள் அதை அறிவோம்". அவர் கூறினார்: "அவர்கள் அனைவருக்கும் என்ன நேர்ந்தது?" அவர்கள் கூறினார்கள்: "அவர்கள் மரணித்துவிட்டார்கள்!" அவர் கூறினார்: "எனவே அவர்கள் அனைவரும் மரணித்தது போல் முஹம்மதும் மரணித்துவிட்டார் என்றால், வணக்கத்திற்குரியவன் அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு யாருமில்லை என்றும் முஹம்மத் அவனுடைய அடியாரும் தூதரும் ஆவார் என்றும் நான் சாட்சி கூறுகிறேன்." அவர்கள் கூறினார்கள்: "வணக்கத்திற்குரியவன் அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு யாருமில்லை என்றும் முஹம்மத் அவனுடைய அடியாரும் தூதரும் ஆவார் என்றும் நாங்களும் சாட்சி கூறுகிறோம். மேலும் நீர் (ஓ ஜாருத்) எங்கள் தலைவரும் எங்களில் சிறந்தவருமாவீர்." (தாரீக்-ஏ-தபரி, தொகுதி 3, பக்கம் 302) 

அசல் ஸ்கேன்கள்:

https://ahmadianswers.com/wp-content/uploads/2014/03/tabari-cover.jpg 

https://ahmadianswers.com/wp-content/uploads/2014/03/jarud-tarikh-tabari.jpg 

இஸ்லாத்தின் மிகவும் மதிக்கப்படும் அறிஞரான முஹம்மத் இப்னு அப்துல் வஹ்ஹாபின் 'சீறத் அல் ரசூல்' நூலிலும் இது குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது:

أنه قال : ما شهادتكم على موسى ؟ قالوا : نشهد أنه رسول الله . قال : فما شهادتكم على عيسى ؟ قالوا : نشهد أنه رسول الله قال وأنا أشهد أن لا إله إلا الله وأن محمدا عبده ورسوله . عاش كما عاشوا ، ومات كما ماتوا . وأتحمل شهادة من أبى أن يشهد على ذلك منكم . فلم يرتد من عبد القيس أحد

"அவர் (ஜாருத் பின் மஃலா தன் கோத்திரத்தாரிடம்) கூறினார்: "மூஸாவைப் பற்றிய உங்கள் சாட்சியம் என்ன?" அவர்கள் கூறினார்கள்: "அவர் அல்லாஹ்வின் தூதர் என்று நாங்கள் சாட்சி கூறுகிறோம்." அவர் கூறினார்: "ஈஸாவைப் பற்றிய உங்கள் சாட்சியம் என்ன?" அவர்கள் கூறினார்கள்: "அவர் அல்லாஹ்வின் தூதர் என்று நாங்கள் சாட்சி கூறுகிறோம்." அவர் கூறினார்: "மேலும் அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லை என்றும் முஹம்மத் அவனுடைய அடியாரும் தூதரும் ஆவார் என்றும் நான் சாட்சி கூறுகிறேன். அவர்கள் வாழ்ந்தது போல் அன்னாரும் வாழ்ந்தார்கள், அவர்கள் மரணித்தது போல் அன்னாரும் மரணித்தார்கள். மேலும் உங்களில் இதற்குச் சாட்சி சொல்ல மறுப்பவர்கள் மீது இந்தச் சாட்சியத்தைச் சுமத்துகிறேன்." அதனால் அப்த் அல்-கைஸ் கோத்திரத்தாரில் எவரும் மதம் மாறவில்லை (மக்ஃதஸர் சீறத் அல் ரசூல், 3:145 இன் கீழ், பஹ்ரைன் மக்களின் மதம் மாறுதல் பற்றிய அத்தியாயம்)

(முஹம்மத் இப்னு அப்துல் வஹ்ஹாப் : ஹஸ்ரத் நபிகள் நாயகம் ﷺ அவர்களின் மரணத்தின் போது சஹாபாக்கள் (ஈஸா (அலை) மரணம் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது)

அரபு அகராதிகளிலிருந்து 'கலா' என்பதன் பொருள்

خَلَا فُلَانٌ اِذَا مَاتَ

பொருள், அதாவது, அவர் மரணித்த போது (லிசானுல்-அரப்)

خَلَا الرَّجُلُ اَیْ مَاتَ

பொருள், அதாவது அவர் மரணித்துவிட்டார் (அக்ரபுல் மவாரித்)

خَلَا فُلَانٌ اَیْ مَاتَ

பொருள், அதாவது அவர் மரணித்துவிட்டார் (தாஜுல் உரூஸ்)

அதிகாரப்பூர்வ சுன்னி திருக்குர்ஆன் இணையதளத்திலிருந்து 'கலா' என்பதன் பொருள்.

செம்மொழி அரபு கவிதைகளிலிருந்து 'கலா' என்பதன் பொருள்

اِذَا سَیِّدٌ مِّنَّا خَلَا قَامَ سَیِّدٌ

قَؤُوْلٌ لِّمَا قَالَ الْکِرَامُ فُعُوْلٌ

பொருள், "நமது தலைவர் ஒருவர் மரணிக்கும் போது, மற்றொருவர் அவரது இடத்தைப்பிடிக்கிறார். கண்ணியமிக்கவர்கள் கூறியது போலவே அவரும் கூறுகிறார், செய்கிறார்" (தீவான்-உல்-ஹமாஸா)

செம்மொழி தஃப்சீர்களில் 'கலா'

நூற்றுக்கணக்கான செம்மொழி தஃப்சீர்கள் 'கலா' குறித்த நமது வரைவிலக்கணத்தை ஆதரிக்கின்றன. அஹ்மதி அல்லாத முஸ்லிம்களின் மூன்று முக்கிய தஃப்சீர்களை நாம் மேற்கோள் காட்டுவோம்:

ஹிஜ்ரி 685 இல் நாசிர் அல் தீன் அல்-பைதாவியால் எழுதப்பட்ட தஃப்சீர் பைதாவியில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது:

وَما مُحَمَّدٌ إِلَّا رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ فسيخلوا كما خلوا بالموت أو القتل

பொருள்: "முஹம்மத் ஒரு தூதரேயன்றி வேறில்லை, அவருக்கு முன் அனைத்து தூதர்களும் கடந்துபோய்விட்டனர் (மரணமடைந்துவிட்டனர்), மேலும் அவர்கள் மரணத்தின் மூலமாகவோ அல்லது கொல்லப்பட்டதன் மூலமாகவோ கடந்துசென்றது போல் அவரும் கடந்துசெல்வார்."

பலர் ஹஸ்ரத் நபிகள் நாயகம் ﷺ மரணிக்க மாட்டார் என்று நினைத்ததாக அவர் விளக்குகிறார், ஆனால் அவருக்கு முன்னிருந்த அனைத்து தூதர்களும் கடந்துபோனது போல், அவர் ஏன் கடந்துசெல்ல மாட்டார் என்று அல்லாஹ் அவர்களுக்குத் தெரிவித்தான். மேலும் 'கலா' என்பது மரணம் அல்லது கொல்லப்படுவதன் மூலம் மட்டுமே என்பதை அவன் வலியுறுத்துகிறான்.

12 ஆம் நூற்றாண்டில் அல்-ஸமஹ்ஷரியால் எழுதப்பட்ட தஃப்சீர் கஷ்ஷாஃப்ஃபில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது:

والمعنى وَما مُحَمَّدٌ إِلَّا رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ فسيخلو كما خلوا،

பொருள்: "முஹம்மத் ஒரு தூதரேயன்றி வேறில்லை, அவருக்கு முன் அனைத்து தூதர்களும் கடந்துபோய்விட்டனர், அவர்கள் கடந்துசென்றது போல் அன்னாரும் கடந்துசென்றுவிட்டார்கள்."

இந்தக் கருத்தை நிரூபிக்கும் இன்னும் சில தஃப்சீரில் தஃப்சீர் மழ்ஹரி, தஃப்சீர் ஜாமிஉல்-பயான், தஃப்சீர் பஹ்ர்-ஏ-மவாஜ், தஃப்சீர் சிராஜ்-ஏ-முனீர், தஃப்சீர்-ஏ-கஸான், இமாம் அல்-ராஸியின் தஃப்சீர்-ஏ-கபீர் மற்றும் தஃப்சீர்-ஏ-மத்ரக் ஆகியவை அடங்கும்.

ஹஸ்ரத் அஹ்மத் (அலை) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"...ஞானமுள்ளவர்கள் இந்த நம்பிக்கையை உடனடியாகக் கைவிடுவார்கள். இன்றிலிருந்து மூன்றாவது நூற்றாண்டு முடிவடைவதற்குள், முஸ்லிம்களாக இருந்தாலும் சரி, கிறிஸ்தவர்களாக இருந்தாலும் சரி, இந்த நம்பிக்கையைக் கொண்டிருப்பவர்கள் அனைத்து நம்பிக்கையையும் இழந்து, அருவருப்புடன் இந்த நம்பிக்கையைக் கைவிடுவார்கள்" (ஹஸ்ரத் மிர்ஸா குலாம் அஹ்மத், தத்கிரதுஷ் ஷஹாததைன்)

இந்த அழகான மேற்கோளின் வெளிச்சத்தில், புகழ்பெற்ற அறிஞர்கள் இந்த வசனத்தின் தஃப்சீரின் கீழ் ஹஸ்ரத் ஈஸா (அலை) அவர்களின் மரணத்தை ஒப்புக்கொள்வதை நாம் காண்கிறோம். உதாரணமாக, அல் அஸ்ஹரின் நன்கு அறியப்பட்ட அறிஞரான இமாம் அல்-முராகி குறிப்பிட்டார்:

أي إن محمدا ليس إلا بشرا قد مضت الرسل قبله فماتوا وقتل بعضهم كزكريا ويحيي ولم يكتب لأحد منهم الخلد

أفإن مات كما مات موسى وعيسى وغيرهما من النبيين

பொருள், "நிச்சயமாக முஹம்மத் ஒரு மனிதரே அன்றி வேறில்லை. அவருக்கு முன் கடந்த காலத்தில் வந்த தூதர்கள், அவர்கள் அனைவரும் மரணித்துவிட்டனர், அல்லது சக்கரிய்யா மற்றும் யஹ்யா போன்ற சிலர் கொல்லப்பட்டனர் (இந்த விவாதத்திற்கு இது தொடர்பற்றது என்பதால் இந்த பகுதியை புறக்கணிக்கவும்) மேலும் அவர்களில் எவருக்கும் என்றென்றும் வாழும் நிலை விதிக்கப்படவில்லை. மூஸா, ஈஸா மற்றும் பிற நபிமார்கள் மரணித்தது போல் அவர் (முஹம்மத் நபி) மரணித்தால்..."

'கலா' பற்றிய சவால்

ஹஸ்ரத் அஹ்மத் (அலை) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"ஒரு நபர் தனது பௌதிக உடலுடன் வானங்களுக்குச் செல்ல முடியும் என்ற பொருள் 'கலத்' என்பதன் வரைவிலக்கணத்தில் உள்ளது என்பதைப் திருக்குர்ஆனிலிருந்தோ, அல்லது எந்தவொரு ஆதாரபூர்வமான, பலவீனமான அல்லது புனையப்பட்ட ஹதீஸிலிருந்தோ, அல்லது எந்தவொரு தோழரின் கூற்றிலிருந்தோ, அல்லது வேறு எந்த இமாமின் கூற்றிலிருந்தோ, அல்லது ஜாஹிலிய்யா (அறியாமைக்) காலத்தின் உரைகள் (குத்பாக்கள்) அல்லது கவிதைத் தொகுப்புகளிலிருந்தோ; மற்றும் அனைத்து வகையான கவிதை வரிகளிலிருந்தோ அல்லது இஸ்லாமிய உரைநடை அல்லது கவிதையிலிருந்தோ நிரூபிக்க முடிபவருக்கு 1000 ரூபாய் வெகுமதியை வழங்க நான் தயாராக இருக்கிறேன்."

'அர்-ருஸுல்' (الرُّسُلُ) மீதான குற்றச்சாட்டு

'கலா' பற்றிய சாக்குப்போக்கு வேலை செய்யத் தவறும்போது, அஹ்மதி அல்லாத முஸ்லிம்கள் பெரும்பாலும் வசனத்தில் உள்ள 'அர்-ருஸுல்' என்பது அனைத்து தூதர்களையும் குறிக்காது என்று கூற முயல்கிறார்கள். ஹஸ்ரத் ஈஸா (அலை) அவர்களை விலக்குவதற்காக மட்டுமே அவர்கள் இதைச் சொல்கிறார்கள், ஆனால் தங்களையே பெரும் சிக்கலில் மாட்ட வைத்துக் கொள்கிறார்கள்.

முதலாவதாக, இந்த வசனத்தில், 'அல்ஹம்துலில்லாஹ்' என்பது அனைத்து புகழும் அல்லாஹ்வுக்கே உரியது என்பதைக் குறிப்பது போல, 'அர்-ருஸுல்' என்பது அனைத்து நபிமார்களையும் குறிக்கிறது. அரபியில், 'அர்-ருஸுல்' என்பது 'இஸ்திக்ராக்' (முழுமையையும் உள்ளடக்குவது) என்பதையும் குறிக்கும், இது அனைத்து நபிமார்களையும் உள்ளடக்கும்.

இரண்டாவதாக, அஹ்மதி அல்லாத முஸ்லிம்கள் அத்தியாயம் 5 வசனம் 76 இல் அல்லாஹ் அதே அரபு மொழியைப் பயன்படுத்தியுள்ளதை மறந்துவிடுகிறார்கள், அங்கு அவர்கள் கூட அனைத்து தூதர்களையும் சேர்க்கிறார்கள்:

مَا الْمَسِيحُ ابْنُ مَرْيَمَ إِلَّا رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ وَأُمُّهُ صِدِّيقَةٌ ۖ كَانَا يَأْكُلَانِ الطَّعَامَ ۗ انْظُرْ كَيْفَ نُبَيِّنُ لَهُمُ الْآيَاتِ ثُمَّ انْظُرْ أَنَّىٰ يُؤْفَكُونَ

மர்யமின் மகனான மஸீஹ் ஒரு தூதரேயன்றி வேறில்லை; நிச்சயமாக அவருக்கு முன்னரும் தூதர்கள் சென்றுவிட்டனர் (மரணமடைந்துவிட்டனர்). அவருடைய தாயார் ஒரு உண்மையாளராவார். அவர்கள் இருவரும் உணவு உண்டு வந்தனர். அவர்களுக்கு நாம் சான்றுகளை எவ்வாறு தெளிவுபடுத்துகிறோம் என்பதைப் பாருங்கள்; பின்னர் அவர்கள் எவ்வாறெல்லாம் திசைதிருப்பப்படுகிறார்கள் என்பதையும் பாருங்கள். (அத்தியாயம் 5 வசனம் 76/தமிழாக்கத்தில் 75)

மேலும், அஹ்மதி அல்லாதவர்கள் இந்த வசனத்தில், ஹஸ்ரத் ஈஸா (அலை) அவர்களுக்கு முந்திய தூதர்களை மட்டுமே குறிப்பிடுவதால், அவர்களின் மரணம் விலக்கப்பட்டுள்ளதாகக் கூற முயல்கிறார்கள். அத்தியாயம் 3 வசனம் 145 இன் அடிப்படையில் அனைத்து நபிமார்களின் மரணத்திற்கும் கொடுக்கப்பட்ட முக்கியத்துவம் ஹஸ்ரத் ஈஸா (அலை) அவர்களின் மரணத்திற்கு மட்டுமே சமமானதாகும் என்பதை இது நிரூபிக்கிறது.

சஹாபாக்களின் இஜ்மா, இந்த வசனத்திலிருந்து ஒரே ஒரு நபி கூட விலக்கப்படவில்லை என்பதை மேலும் நிரூபிக்கிறது. இரண்டாவதாக, ஹஸ்ரத் உமர் (ரழி) அவர்கள் சஹாபாக்களின் இஜ்மாவின் போது ஒரு விதிவிலக்கை செய்ய முயன்றார்கள், அது ஹஸ்ரத் நபிகள் நாயகம் ﷺ அவர்களுக்காக இருந்தது. ஹஸ்ரத் அபூபக்கர் (ரழி) அவர்கள் அத்தியாயம் 3 வசனம் 145 ஐ ஓதியவுடன், அவருக்கு முன் அனைத்து நபிமார்களும் மரணித்தது போல நபிகள் நாயகம் ﷺ அவர்களும் மரணித்துவிட்டார்கள் என்பதை ஹஸ்ரத் உமர் (ரழி) அவர்கள் ஒப்புக்கொண்டார்கள். சிறந்த தோழரான ஹஸ்ரத் ஜாரூத் (ரழி) அவர்கள், மதம் மாறியவர்களுக்கு உரையாற்றும்போது, ஹஸ்ரத் ஈஸா (அலை) அவர்கள் மரணித்துவிட்டார்கள் என்பதை குறிப்பாக விளக்கியதையும் நாம் நிரூபித்துள்ளோம்.

சில அஹ்மதி எதிர்ப்பாளர்கள் ஹஸ்ரத் அஹ்மத் (அலை) அவர்கள் அத்தியாயம் 3 வசனம் 145 ஐ "பல நபிமார்கள்" அல்லது "பல்வேறு நபிமார்கள்" என்று மொழிபெயர்த்துள்ளதாகக் குற்றச்சாட்டு எழுப்புகின்றனர். இருப்பினும், இது கூட அஹ்மதி அல்லாத முஸ்லிம்களுக்கு எந்த வகையிலும் பயனளிக்க முடியாது. இதற்குக் காரணம், ஹஸ்ரத் அஹ்மத் (அலை) அவர்கள் 'பல' என்ற வார்த்தையைப் பயன்படுத்தும்போது எந்த நபிமார்களையும் விலக்கவில்லை, மாறாக அவர் அளவை வலியுறுத்துகிறார், அதாவது ஏராளமான நபிமார்கள் மரணித்துவிட்டனர், அதில் அனைத்து நபிமார்களும் அடங்குவர்.

இஃது 'இஸ்திக்ராக்' என்பதால், ஹஸ்ரத் நபிகள் நாயகம் ﷺ அவர்களுக்கு முன் அனைத்து நபிமார்களும் மரணித்துவிட்டதால் ஹஸ்ரத் அஹ்மத் (அலை) அவர்கள் ஒரு நபி அல்ல என்று அர்த்தம் என சில அஹ்மதி எதிர்ப்பாளர்கள் கூற முயல்கிறார்கள். இது அரபு மொழியில் அஹ்மதி எதிர்ப்பாளர்களுக்கு இருக்கும் பலவீனத்தையே காட்டுகிறது, ஏனெனில் مِنْ قَبْلِهِ (அவருக்கு முன்) என்பது الرُّسُلُ (தூதர்கள்) என்பதன் உரிச்சொல்லாகும் (adjective), இது ஹஸ்ரத் நபிகள் நாயகம் ﷺ அவர்களுக்கு முன் வந்த நபிமார்கள் அனைவரும் மரணித்துவிட்டனர் என்று மட்டுமே பொருள்படும். இரண்டாவதாக, அவர்கள் அத்தகைய விளக்கத்தை எடுத்துக் கொண்டால், அவர்கள் இஸ்லாத்தை விட்டே வெளியேற வேண்டியிருக்கும், ஏனெனில் திருக்குர்ஆன் அத்தியாயம் 5 வசனம் 76 இல் ஹஸ்ரத் ஈஸா (அலை) அவர்களுக்காக அதே வார்த்தைகளைப் பயன்படுத்துகிறது, இது அல்லாஹ் பாதுகாப்பானாக, ஹஸ்ரத் ஈஸா (அலை) அவர்களுக்கு முன்பே அனைத்து தூதர்களும் மரணித்துவிட்டதால் ஹஸ்ரத் முஹம்மத் ﷺ அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் அல்ல என்பதைக் குறிக்கும். ஹஸ்ரத் ஈஸா (அலை) அவர்களை மரணத்திலிருந்து விலக்க எவ்வித வழியும் இல்லை என்பது நிதர்சனமான உண்மை ஆகும்.

நன்றி: Ahmadianswers